05/04/13


ဒီမိုကေရစီဆိုသည္မွာ စင္စစ္အားျဖင့္ အမ်ားျပည္သူက အုပ္ခ်ဳပ္သည္မဟုတ္ဘဲ ျပည္သူလူထုဟာ ၄င္းတို႔ အက်ိဳးအတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခံရျခင္းလို့ု အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခဲ့ၾကပါတယ္္။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတုိင္းဟာ ဆႏၵျပျခင္းနဲ႔ ကၽြမ္း၀င္ေနၾကတာခ်ည္းပါပဲ..။ ဆႏၵျပတယ္ဆုိတဲ့ေနာက္မွာလည္း တာ၀န္ရွိသူက တာ၀န္ခံတတ္တဲ့ အေပၚလည္း မူတည္ပါတယ္။ ဆႏၵျပခြင့္ကို ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ (၃၅၄) က ေပးအပ္ထားၿပီး ထိန္းသိမ္းကိုင္တြယ္ေဆာင္ရြက္မႈကိစၥအ၀၀မွာ တည္ဆဲဆိုသည့္ဥပေဒမ်ား၌သာ ရွိပါတယ္္။ တကယ္က လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆို ထုတ္ေဖာ္ခြင့္ေတြ ေပးလိုက္တယ္ ဆိုေပမယ့္ တရားဥပေဒေတြကေရာ ဘယ္ေလာက္တိတိပပ ထိန္းကြပ္ေဆာင္ရြက္ ေပးႏိုင္ေနၿပီ လဲ။

အစိုးရညံ႕လို႔ကိုယ္က်ိဳးႀကည့္လြန္းအာဏာရူးလြန္းလို႔ျဖစ္ေနတာပါ။ျပည္သူေတြကေအးေအးေနခ်င္တာေပါ့သူတို႔က ျပည္သူေတြကိုခ်မ္းသာေအာင္မလုပ္ေပးခ်င္ေနဒုကၡမေပးနဲ့ျပည္သူႀကည္ညဳိေအာင္လုပ္ကိုယ္ကႀကည္ညိဳေအာင္မလုပ္ဘဲအႀကည္ညိဳပ်က္ေစမႈနဲ႔မစြပ္စြဲနဲ႔ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီမႇာျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြက လက္ေအာက္ခံႏိုင္ေနက်သူေတြလို ထစ္ခနဲဆို စိစစ္ေရးကေန ေခၚသတိေပးခိုင္းမယ္ ။ ေထာင္ဘယ္ႏႇႏႇစ္ က်မယ္ ၿခိမ္းေျခာက္လိုက္၊ တရားေတြ ခဏ ခဏ ထစြဲလိုက္။ ဥပေဒေတြဆိုၿပီး ထိန္းေက်ာင္းဖို႔ ေျပာလုိက္ၾကနဲ႔ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံအတြက္ လက္တြဲေလွ်ာက္ရမယ့္ ခရီးရႇည္ႀကီးမႇာ ညီညြတ္ဖို႔ အေရးႀကီးလႇပါတယ္။ဒီမိုကေရစီနည္းက် ေရြးေကာက္ တင္ေျမႇာက္မယ့္ လႊတ္ေတာ္စစ္စစ္နဲ႔ အမိန္႔ေပး စနစ္ေအာက္က မဟုတ္ဘဲ စဥ္းစားခ်င့္ ခ်ိန္ၪာဏ္နဲ႔ ျပည္သူ႔အက်ဳိးစစ္စစ္ ေဆာင္ရြက္မယ့္ ဒီမိုကေရစီ လႊတ္ေတာ္စစ္စစ္ေပၚေပါက္ေရးဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အနာဂတ္အတြက္ အေရးပါပါတယ္။လႊတ္ေတာ္မႇာ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြရဲ႕ ေမးျမန္းမႈေတြ၊ ေဆြးေႏြးမႈေတြ တရားစီရင္ေရးမ႑ိဳင္က အခ်ဳိ႕ေသာ ေျဖၾကားမႈေတြကေတာ့ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတုန္းပါပဲ။ အမႇန္ကို ၀န္ခံဖို႔ ျပဳျပင္ဖို႔၊ စိစစ္ဖို႔၊ ျပန္ၾကားဖို႔ဆိုတာ ေျဖတဲ့သူေတြရဲ႕ တာ၀န္ပါ။ ေျပာျပန္ရင္လဲလြန္ရာက်ပါမယ္။ယေန့လွြတ္ေတာ္မွာ တင္ျပေနတဲ့ အေႀကာင္းအရာေတြဟာ ျပည္သူလူထုအက်ိုးစီးပြား အတြက္မဟုတ္ဘဲ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ့ အက်ိုးစီးပြားကိုကာကြယ္ေနေသာ အဆိုမ်ားကိုသာ ေထာက္ခံေနႀကပါတယ္။

ျပည္သူလူထုအက်ိဳးစီးပြားအတြက္ တင္ျပခ်က္မ်ားကို အင္အားမ်ားရာနိုင္ေႀကးဆိုသလိုစစ္ဗိုလ္ တမတ္သားနဲ႕ ရုပ္ေသး ၾကိဳးဆြဲ အမတ္ေတြက ကန္႕ကြက္ေနႀကျပီး အခုလႊတ္ေတာ္မွာ သူတို႔မျပီးဆံုးနိုင္ေသးတဲ့ အခ်ိန္ေတြအတြက္သန္းေရႊနွင့္ အျငိမ္းစားဗိုလ္ခ်ုဳပ္ ေတြရဲ့အလုပ္သမားေတြေထာက္ပံ့ဖို့ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ၾကီးကက်ပ္သန္း350 ေက်ာ္ဘတ္ဂ်တ္ခြင့္ျပဳမိန္႔ခ်ေပးလိုက္ျပီးခံစားေစလိုက္ပါတယ္။တိုင္းျပည္ကုိေခ်ာက္ထဲမက်ေအာင္စြမ္းေဆာင္ေပးခဲ့လို႔ပါ(သူတို႔အေျပာ)။ ျပည္သူေတြရဲ႕ လက္ေတြ႔ခံစားမွဳကေတာ့ တိုင္းျပည္ကိုေခ်ာက္ထဲက်ေအာင္ အားထုတ္လုပ္ေဆာင္ခဲ့မွဳအတြက္ ဆက္ေၾကးကခုထိေပးေနရတုန္းပါပဲ ။

လယ္ဝန္ႀကီးျမင္႔႔လွိုင္ ကလည္း လယ္သမားေတြကို အေၾကြးဆပ္စရာရိွလို႔ ထမင္း တနပ္ပဲစားၾကလို့ ဆိုျပန္ပါတယ္ တေန့မွတနပ္ပဲ စားရတဲ့ လယ္သမားေတြကို အငတ္ေနခိုင္းသလိုျဖစ္မေနဘူးလား။လယ္ေျမသိမ္းခံရတဲ့လယ္သမားေတြ အတြက္က်ေတာ့ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းမရွိဘူး ေလးစားေလာက္ပါတဲ့ နိုင္ငံေတာ္ေခါင္းေဆာင္ေတြပါဘဲ ဒါေတာင္ ျပည္သူလူထုက ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္တာပါလို့ သူတို့က ညာျခင္ပါေသးတယ္။ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ ့ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ဒီလို စကားမ်ဳိးေတြ ေျပာေနၾကတဲ့ အမတ္မင္းမ်ား ဒီေလာက္ အရည္အခ်င္း ညံ့ဖ်င္းလြန္းတာ အံ့ၾသလြန္းလို ့၊ ဒီလိုလူမ်ဳိးေတြ လႊတ္ေတာ္ထဲ ရွိေနသမွ် တိုင္းျပည္နဲ ့ လူမ်ဳိးအတြက္ ရင္ေလးစရာပါဘဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေခတ္အစဥ္အဆက္ဆက္ ေက်းဇူးရွင္လို ့ သတ္မွတ္ထဲ့ၾကတဲ့ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားရဲ ့ ဘ၀တိုးတက္ဖို ့ လယ္ယာေျမလုပ္ငန္းေတြ တိုးတက္ေအာင္ျမင္ဖို ့အတြက္ သင့္ေလ်ာ္တဲ့ ေထာက္ပံ့ကူညီမွဳေတြကိုေတာ့ မလုပ္ေဆာင္ေပးဘဲ၊ ေတာင္သူလယ္သမားေတြချမာ လယ္ေျမေတြ မတရားအသိမ္းခံေနရတဲ့၊ မရိုးသားေသာ ေခ်းေငြမ်ား ျမင့္မားေသာ အတိုးႏွဳန္းမ်ားနဲ ့ လည္ျမဳိကို ညစ္သတ္မွဳ ခံေနရတဲ့ၾကားထဲ ထမင္းတစ္နပ္ပါ ေလွ်ာ့စားဆိုေတာ့ ဘယ္လိုေျပာရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး။

ပါတီစုံ မည္ကာမတၲ ဒီမိုကေရစီ အာဏာရႇင္စနစ္ကိုလုံး၀လက္မခံႏုိင္ပါဘူး။ဥပေဒအသုံးျပဳၿပီးတရားစြဲဆိုတဲ့ ဥပေဒလက္တစ္လုံးၾကားလုပ္တဲ့လက္စားေခ်ဒီမိုကေရစီကိုလည္းမႏႇစ္ သက္ ပါဘူး။စစ္တပ္က ခဏခဏ အာဏာသိမ္းတဲ့၊ စစ္တပ္ကစြက္ဖက္တဲ့ ဒီမိုကေရစီကိုလည္း မလိုခ်င္ပါဘူး။

အဓိကျပသနာဟာ အစိုုးရ၀န္ၾကီးဌာနေတြရဲ ႔ အက်င္႔ပ်က္ျခားမူေတြဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။တာ၀န္အရွိဆံုုး ပုုဂိၢဳလ္ သမၼတ ဟာ အက်င္႔ပ်က္ျခစားမူေတြကိုု ဘက္မလိုုက္ပဲ စနစ္တက် ကိုုင္တြယ္ေျဖရွင္းနုုိင္ဖိုု႔ လိုုအပ္ပါတယ္။ အက်င္႔ပ်က္ျခစားေနတဲ႔ အစိုုးရ ယႏၱယားၾကီးကိုု ျပဳျပင္ဖိုု႔၊ ပ်က္စီးေနတဲ႔ တရားစီရင္ေရးစနစ္ကိုု မီးေမွာင္းထိုုးျပဖိုု႔နဲ႔ စစ္မွန္တဲ႔ဒီမုုိကေရစီကိုု ဦးတည္နိုုင္ဖိုု႔ ျပတ္ျပတ္သားသား စံနမူနာျပ ရပ္တည္ျပနုုိင္ရပါမယ္။ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒရဲ႕ အႏွစ္သာရ ဆိုတာက ျပည္သူလူထုရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေရး က အဓိကပဲ။နစ္နာ သူ ျပည္သူ႕ ဘက္က အစိုးရ ၀န္ၾကီးဌာနေတြ နဲ႕ တရားရံုးေတြ ကို အခ်ိန္နဲ႕ တေျပးညီ စီစစ္၊ စစ္ေဆး ဘို႕၊ အျဖစ္ပ်က္ မွန္ေတြ ကို ေမးျမန္းေပးဘို႕၊ လြတ္ေတာ္ ကိုယ္စား ဖြဲ႕စည္း ထားေသာ ေကာ္ မတီ ေကာ္မရွင္ ေတြလိုအပ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ အခ်ဳပ္အခ်ာ အာဏာ ပိုင္ရွင္ ဟာ ျပည္သူ ျဖစ္ တယ္ လို႕ ဖြဲစည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒမွာ ျပဌာန္း ထားပါတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ဟာ လဲျပည္သူလူထုရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေရးကို ဆန္႕ က်င္ ျပ ဌာန္း လို႕ေတာ့ မရ ပါဘူး။ တရာသူၾကီးေတြ ဥပေဒကို ၾကိဳက္သလို အဓိပၼါယ္ ဖြင့္ျပီး လုပ္စားေနတာ၊ ျပည္သူ တရပ္လံုး လည္စင္း ခံေန ရတာ ၾကာပါျပီ။ ဒီ မိုကေရစီႏိုင္ငံေတြမွာ လက္ပံေတာင္းလိုကိစၥမ်ဳိးဆိုရင္ တာ၀န္ရိွသူေတြ တေလွႀကီးအေရးယူခံရမယ္၊ ရာထူးကနႈတ္ ထြက္ရလိမ္႔မယ္။

ယဥ္ေက်းတဲ့လူ႔အဖဲြ႔အစည္းမွာ လူတေယာက္စီတိုင္းမွာ တန္ဘိုးကိုယ္စီရိွတယ္လို႔ နားလည္ထားရ တယ္။ ခႏၶာကိုယ္နာက်င္ဒဏ္ရာရဘို႔ မဆိုထားနဲ႔ ကိုယ့္အျပဳအမူေၾကာင့္ လူတေယာက္ရဲ႕စိတ္ထဲခံစားသြားရရင္၊ ဂုဏ္ သိကၡာညႇိဳးငယ္သြားရင္ တရားစဲြခံရတယ္။ရင့္က်က္တဲ့ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြမွာ ရဲဆိုတာျပည္သူနဲ႔အနီးဆံုး လက္နက္ကိုင္တပ္ျဖစ္တယ္။ ျပည္သူကို အနီးကပ္ ေစာင့္ေရွာက္ရတယ္။ တာ၀န္ခ်ိန္အတြင္း၊ လူေတြကို ဘာအကူအညီလိုသလဲ၊ ဘယ္ေနရာမွာ ဘာလုပ္ေပးဖို႔ လိုအပ္သ လဲဆိုတာကိုပဲ အာရံုစိုက္တယ္။ ဒီကေန႔

က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္ဟာ လူမဆန္တဲ့စနစ္ဆိုးႀကီးနဲ႔ အင္မတန္မွ လူကိုလူလိုသိတတ္တဲ့၊ လူတဦးခ်င္းစီအေပၚ မွာေရာ အယုတ္အလတ္အျမတ္မေရြး ေလးစားခ်စ္ခင္တဲ့ ယဥ္ေက်းတဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ဆီကို လွမ္းေနၾကတာပါ။ လက္ ေအာက္္ခံ တပ္မေတာ္သားေတြေရာ၊ ျပည္သူ႔ရဲေရာ ဘ၀တူေတြပါ။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လူလိုသူလို အသိအမွတ္ျပဳမခံရတဲ့ ေက်ာမဲြလူတန္းစားေတြထဲလည္း ျဖစ္တယ္။

လယ္သမားေတြ အလုပ္သမားေတြ ဆင္းရဲသလို သူတို႔လည္း ခ်ဳိ႕တဲ့ပါ တယ္။ အခြင့္အေရးမဲ့သူခ်င္း အတူတူပါ။ တကယ္႔အခြင့္ အေရးသမားေတြဘယ္သူလည္းဆိုတာ ျပည္သူက သိပါတယ္။ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုမႈမရွိရင္ ဒီမုိကေရစီ ဆိတ္သုဥ္း သြားမယ္။ အမ်ားဆႏၵအတုိင္း ေဆာင္ရြက္ရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ အမ်ားသေဘာကို ေသေသခ်ာခ်ာသိေအာင္ လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုခြင့္ ေပးရမယ္။ လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုခြင့္ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ ဟုတ္ မွန္ၿပီး အက်ိဳးရွိတဲ့ စကားမ်ိဳးျဖစ္ဖို႔ လုိပါတယ္။ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတစ္ရပ္အဖုိ႔ အစုိးရဟာ ျပည္သူလူထုကို လြတ္လပ္ စြာေျပာဆိုခြင့္ ေပးရတယ္။ ျပည္သူလူထုႀကီးကလည္း မိမိတို႔အခ်င္းခ်င္း လြတ္လပ္ စြာေျပာဆိုရာမွာ ရရွိထားတဲ့ လြတ္လပ္မႈေတြကို ႏိုင္ငံအတြက္ တရားသျဖင့္ အသံုး ႁပုရတယ္။ ဒီမိုကေရစီဟူေသာ ေ၀ါဟာရ၏ တိုက္႐ိုက္အဓိပၸါယ္သည္ ျပည္သူတို႔အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အစိုးရပဲျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူတိ႔ုက လြတ္လပ္စြာ အခြင့္အေရးတူညီေသာ အေျခခံစည္းမ်ဥ္းမ်ား ျဖင့္ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ျခင္း ခံရေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက အုပ္ခ်ဳပ္မႈကို လုပ္ေဆာင္ၾကရပါတယ္္။ အေကာင္းဆံုး ၊စံအျမင့္ဆံုး ဒီမိုကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္ေရး သည္ အားလံုးေသာျပည္သူတို႔၏ အႀကိဳက္ကိုလိုက္၍ ေဆာင္ရြက္သည္ဟု ဆိုရေပမည္။

ေဇာ္ဝမ္းေမာင္


အစိုးရနယ္ေျမခံတပ္က မတ္ ၄ ရက္ မြန္းတည့္ ေနာက္ဆုံးထားျပီး ဒီေကဘီေအတပ္ရင္း ၉၀၅ ကုိ ေနရာကေန ေျပာင္းေ႐ႊ႕ေပးဖို႕အမိန္႕ေပးထားေပမယ့္ ဖယ္မေပးနုိင္ဘူးလုိ႕ဒီေကဘီေအ (ဒီမုိကေရစီကရင္အက်ဳိးျပဳတပ္မေတာ္) တပ္မႉး ဗိုလ္မႉးစန္းေအာင္က ေျပာပါတယ္။

ကရင္ျပည္နယ္ လႈိင္းဘြဲ႕ၿမိဳ႕နယ္ ျမိဳင္ၾကီးငူ အေ႐ွ့ပုိင္းတေလွ်ာက္မွာ အေျခခ်ေနတဲ့ ဒီေကဘီေအ ၉၀၅ တပ္ရင္းကုိ ဟတ္ၾကီးေရကာတာတည္ေဆာက္ေရးအတြက္ နယ္ေျမ႐ွင္းလင္းဖုိ့ အစုိးရတပ္ရင္း ၃၃၈ ဗုိလ္မႉး ထြန္းထြန္း၀င္းက ဒီေကဘီေအ ဗ်ဴဟာမႉးဆီ မေန့က စာေပးပုိ႕ၿပီး ဖယ္႐ွားခုိင္းခဲ့တဲ့အေပၚ အခုလုိ တုံ႕ျပန္ေျပာဆုိလုိက္တာပါ။

“က်ေနာ္တုိ့မွာ ဖယ္စရာ ေျမလည္းမ႐ွိေတာ့ဘူး။ ဒီလုိဖယ္ခုိင္းတယ္ဆုိတာ လာျပီး က်ေနာ္တုိ့ကုိ အနုိင္က်င့္တယ္လုိ့ က်ေနာ္တုိ့ ခံစားရတယ္။ က်ေနာ္တုိ့ကုိ ျခိမ္းေျခာက္တယ္လို့လည္း ခံစားရတယ္။ အဲလုိ ျခိမ္းေျခာက္တယ္ဆုိရင္ လက္႐ွိ ေဖာ္ေဆာင္ေနတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ၾကီးမားတဲ့ ဂယက္႐ုိက္မယ္လုိ့ က်ေနာ္တုိ့ နားလည္တယ္။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ခုိင္ခုိင္မာမာလုပ္မယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ့ကုိ ျခိမ္းေျခာက္စရာမလုိဘူး။”

ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ေနမႈကုိ အစုိးရနဲ႕လုပ္ေနတာျဖစ္ျပီး တပ္က အခုလုိ လာျပီး ျခိမ္းေျခာက္တာမ်ဳိးေတာ့ လက္မခံနုိင္ဘူးလုိ႕ ဗိုလ္မႉးဆန္းေအာင္က ေျပာပါတယ္။

“က်ေနာ္တုိ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္တာ လက္႐ွိ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္တဲ့ အစုိးရနဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္တယ္။ တပ္က က်ေနာ္တုိ႕ကုိ ဒီလုိ အမိန္႕လာေပးတယ္။ လက္႐ွိ နုိင္ငံေတာ္အစုိးရကလည္း တမ်ဳိး၊ သူ့တပ္ကလည္း တမ်ဳိး က်ေနာ္တုိ့အေနနဲ့ ဘယ္သူ့စကား နားေထာင္ရမွန္းမသိဘူး။ က်ေနာ္တုိ့ တရား၀င္လက္မွတ္ထုိးထားတာက နုိင္ငံေတာ္အစုိးရအဖြဲ႕နဲ႕လက္မွတ္ထုိးတာ။ လက္႐ွိ သူ့တပ္မေတာ္က က်ေနာ္တုိ႕ကုိ ဒီလုိ အမိန္႕ေပးစရာလည္း အေၾကာင္းမ႐ွိဘူး။ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေနတဲ့ အစုိးရကေန တရား၀င္ စာနဲ႕ေပနဲ႕လာရမယ္။ တပ္က မင္းတုိ႕ မဖယ္ရင္ ပစ္မယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႕က ျပန္တုံ့ျပန္မယ္ဆုိတာ ရဲရဲတင္းတင္း က်ေနာ္ေျပာတယ္။”

ဒီေကဘီေအအဖြဲ့ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစာလားဘြယ္က ျငိမ္းခ်မ္းေရးနည္းနဲ့ စားပြဲ၀ုိင္းမွာ ေျဖ႐ွင္းဖုိ႕ ေျပာၾကားထားတာျဖစ္ျပီး အစုိးရက ပစ္ခတ္မယ္ဆုိရင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ကာကြယ္တဲ့အေနနဲ့ ျပန္လည္တုံ့ျပန္သြားမယ္လို့ ဆုိပါတယ္။

လက္႐ွိျပႆနာ ေျပလည္ေရးအတြက္ ဒီေကဘီေအက အစုိးရျငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္မႈအဖြဲ႕ကုိ ဆက္သြယ္ေနတယ္လုိ႕ ဗုိလ္မႉးဆန္းေအာင္ က ေျပာပါတယ္။

ျပီးခဲ့တဲ့ ဧျပီ ၂၆ ရက္ေန့က ကရင္ျပည္နယ္ လိႈင္းဘြဲ႕ၿမိဳ႕နယ္ ျမိဳင္ၾကီးငူေဒသ ေယာပုထ႐ြာနဲ့ ကမေမာင္း႐ြာၾကား ေသာင္းရင္းျမစ္ထဲမွာ အမွတ္ ၁၀၁၄ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ စက္ေလွ ၁ စီး ၀င္ေရာက္လာရာမွာ ဒီေကဘီေအဂိတ္က တပ္သားတဦးက ဟန္႕တားခဲ့တာကုိ ရပ္မေပးတဲ့အတြက္ ေသနတ္နဲ့ လွမ္းပစ္လုိ႕ နယ္ျခားေစာင့္တပ္သားတဦး ေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီကစျပီး ဒီေကဘီေအနဲ့ အစုိးရတပ္အၾကား ဧျပီ ၂၈ ရက္ေန့ထိ ပစ္ခတ္မႈေတြ ျဖစ္ပြားခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနာက္ မေန႕က စာေရးေပးပုိ႕ၿပီး နယ္ေျမကေန ဖယ္႐ွားခုိင္းခဲ့တာပါ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေစာလားဘြယ္ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ဒီေကဘီေအ (ကလိုထူးေဘာ) နဲ့ ျပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီး ဦးေအာင္မင္းေခါင္းေဆာင္တဲ့ အစိုးရျငိမ္းခ်မ္းေရး ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ့ဟာ ျပီးခဲ့တဲ့ ဇန္န၀ါရီ ၂၂ ရက္ေန့ကလည္း ကရင္ျပည္နယ္ ျမ၀တီျမိဳ႕မွာ ဒီေကဘီေအနဲ႕အစိုးရလက္ေအာက္ခံ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ေတြအၾကား ဇန္န၀ါရီ လဆန္းပိုင္းက ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ပဋိပကၡေတြကို ေျဖ႐ွင္းဖို့ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒီဗြီဘီ

(3 May 2013 ရက္စြဲပါ Business Standard မွ US Lifts Visa ban on Myanmar, national emergency continue ကို ဘာသာျပန္ဆိုပါသည္)

အစိုးရ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားသည္စီးပြားေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား၏ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္သည္ဟု စဥ္းစား လ်က္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ဗီဇာကန္႔သတ္မႈ ျပဳလုပ္ထားျခင္းမ်ားကို ဖယ္ရွားရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါ သည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ႏိုင္ငံအဆင့္အေရးေပၚ(National Emergency)သတ္မွတ္ထားျခင္းကို တစ္ႏွစ္ဆက္လက္ ထားရွိဦးမည္ ျဖစ္ပါသည္။

သမၼတObama က ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေျခအေနသည္ အေမရိကန္၏ ႏိုင္ငံျခားေရးဝါဒႏွင့္ အမ်ိဳးသားလံုၿခံဳေရးကို သာမန္ထက္ပိုေသာ အထူးၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ားရွိဆဲျဖစ္ၿပီး အထူးသျဖင့္ ေျမာက္ကိုရီးယားႏွင့္စစ္ေရးအရ ဆက္ဆံမႈမ်ား ဆက္လက္ရွိေနျခင္းကို ႐ႈျမင္ရာတြင္ေတြ႕ရေၾကာင္း မွတ္သားရသည္ဟု ဆိုပါသည္။

သမၼတ Obama က ဆက္လက္ေျပာၾကားရာတြင္ က်န္ရွိေသာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကိစၥႏွင့္ တိုင္းရင္းသား ေဒသမ်ားတြင္ လက္ရွိပဋိပကၡမ်ားႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားသည္ စိုးရိမ္ပူပန္မႈကို ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚေစေၾကာင္း ဆိုပါသည္။
“ဒီေျခလွမ္းေတြဟာ ျမန္မာအစိုးရကလုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ အေရးႀကီးတဲ့ေျပာင္းလဲမႈေတြအေပၚ မွန္ကန္ေၾကာင္း လက္ခံ လိုက္တဲ့သေဘာပါပဲ၊ အစိုးရနဲ႔ ျပည္သူေတြအေပၚမွာလည္း ႏိုင္ငံေရးနဲ႔စီးပြားေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ လမ္းေၾကာင္းကို ဆက္ေလွ်ာက္ဖို႔အားေပးၿပီး၊ ပါဝါေတြတိုးေစပါတယ္”ဟု ဗီဇာကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး သမၼတ Obama က အမိန္႔ထုတ္ျပန္ၿပီး ေနာက္ အႀကီးတန္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရး အရာရွိတစ္ဦးက ေျပာပါ သည္။

အေမရိကန္ကမူ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ယခင္အမည္ Burma ဟုသာ ရည္ညႊန္းပါသည္။

Obama က ကြန္ဂရက္သို႔ေပးပို႔ေသာ စာတြင္ေဖာ္ျပထားရာ၌ ျမန္မာအစိုးရသည္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ ေပးျခင္း၊ လက္နက္ကိုင္(၁၁)ဖြဲ႕ႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ေအာင္ျမင္မႈရျခင္း၊ သတင္းစာဆင္ဆာမ်ား ဖယ္ရွားေရးအတြက္ ေျခလွမ္းမ်ားလွမ္းလ်က္ရွိျခင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးစံနစ္တြင္ အတိုက္အခံပါတီမ်ား ပါဝင္ခြင့္ရလာျခင္းအပါအဝင္ အေရးႀကီးေသာ တိုးတက္မႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့သည္ဟု ဆိုပါသည္။

သို႔ေသာ္ Obama က ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေျခအေနသည္ အေမရိကန္၏ ႏိုင္ငံျခားေရးဝါဒႏွင့္ အမ်ိဳးသားလံုၿခံဳေရးကို သာမန္ထက္ပိုေသာ အထူးၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ားရွိဆဲျဖစ္ၿပီး အထူးသျဖင့္ ေျမာက္ကိုရီးယားႏွင့္စစ္ေရးအရ ဆက္ဆံမႈမ်ား ဆက္လက္ရွိေနျခင္းကို ႐ႈျမင္ရာတြင္ေတြ႕ရေၾကာင္း မွတ္သားရသည္ဟု ဆိုပါသည္။

သမၼတ Obama က ဆက္လက္ေျပာၾကားရာတြင္ က်န္ရွိေသာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကိစၥႏွင့္ တိုင္းရင္းသား ေဒသမ်ားတြင္ လက္ရွိပဋိပကၡမ်ားႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားသည္ စိုးရိမ္ပူပန္မႈကို ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚေစေၾကာင္း ဆိုပါသည္။

“အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုဟာဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းေရးဟာ ေနာက္ျပန္မလွည့္ေရး ေသခ်ာေစဖို႔ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားႏွင့္အားေကာင္းေစရန္ ေထာက္ခံကူညီမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ သံႏိၵဌာန္ခ်ထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ အေရးေပၚအေျခအေနကို ဆက္ထားဖို႔ လိုအပ္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားပါတယ္” ဟု Obama က ၎၏ စာတြင္ ေျပာၾကားထားပါသည္။

အမည္မေဖာ္လိုသူ အစိုးရတာဝန္ရွိ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးကေျပာၾကားရာတြင္ ယခုဆံုးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင့္ ၎တို႔အား ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးႀကိဳးပမ္းမႈေတြကို ဦးေဆာင္ၿပီး ပါဝင္ေဆာင္႐ြက္ေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ဆက္ဆံ ေရးကို ပိုမိုျမႇင့္တင္ႏိုင္ရန္ ခြင့္ျပဳလာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုပါသည္။

Yangon Chronicle


ကိုယ္တို႔ဆီက ဘဘႀကီးေတြ နိုင္ငံတကာ အခမ္းအနားတက္ၾကရတဲ႔အခါ သူတို႔ေရွ႕ကမိုက္ခြက္ငုတ္တိုကေလး ေရွ႕မွာ နံမယ္ကို အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ေရးၿပီး H.E လို႔ အထြဋ္တင္ထားတာေတြ႕တဲ႔အခါအဲဒါ ဘာေျပာတာပါလိမ္႔လို႔ ခ်က္ခ်င္း သေဘာမေပါက္ပါဘူး။ သတင္းေတြ ၾကည့္ပါမ်ားမွ ဇာတ္ရည္လည္လာတာလက္စသတ္ေတာ႔ “၀န္မင္းဖ်ား” လို႔ တပ္ထားတာပဲ။ “His Excellency” ေပါ႔။ ၿဗိတိသွ် အေမြအႏွစ္ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ။ဘုန္းေတာ္ႀကီးဘုရား ဆိုရင္ “Your Majesty” ။ ထိပ္တင္ကိုယ္ေတာ္ႀကီးဘုရားက “Your Highness” ။ ဘိုးဘိုးသက္ေတာ္ရွည္ ဆို “Your Grace” ။ ထီးသုံးနန္းသုံး အင္မတန္ယဥ္ေက်းပ်ဴငွာတဲ႔အေခၚအေ၀ၚမ်ားမို႔ ဆရာေဇာ္ဂ်ီေရးတဲ႔ “မဟာဆန္ခ်င္သူ” ကိုေတာင္ ျပန္သတိရမိပါေသးတယ္။ မင္းေဆြမင္းမ်ဳိးမဟုတ္သူမ်ားက်ေတာ႔ေရာ အဲသလို အေခၚခံခ်င္ ဘယ္႔ႏွယ္လုပ္ရပါ႔။ လြယ္ပါတယ္။ ရွင္ဘုရင္နဲ႔တည့္ေအာင္ေပါင္းေပါ႔။ မေအေပးရ ေပးရ၊ ႏွမေပးရ ေပးရ ေပးေပါင္း။ ဒါဆိုလည္း သူေကာင္းမ်ဳိးျဖစ္သြားၿပီလို႔ ေခၚတယ္။ သူတို႔လည္း ေရွ႕ကေန ဘြဲ႔ထူးဂုဏ္ထူးေတြ တပ္ေခၚရတယ္။ နယ္ေျမရပ္ရြာ အပိုင္စားရတယ္။ သမိုင္းသင္တုန္းက က်က္ခဲ႔တဲ႔ ဆာရယ္ဂ်ီနယ္ကရက္ေဒါက္တို႔၊ ေလာ႔ဒ္ဒါလဟိုဇီတို႔၊ဆာဟူးဘတ္ရန္႔စ္တို႔ ဆိုတဲ႔ ဘုရင္ခံေတြဟာ အဲသည္ သူေကာင္းမ်ဳိးေတြပဲ။ သူတို႔ နံမယ္ေရွ႕ကဆာေတြ ေလာ႔ဒ္ေတြက ကိုယ္႔ျမန္မာလိုဆိုရင္ ဘုရားထူးရတာနဲ႔ တူတယ္။ ထားပါေတာ႔ေလ။ ဒါက အဂၤလန္ေရႊနန္းရွင္ကိုယ္တိုင္ကခ်ီးျမွင္႔ ေျမွာက္စားထားတဲ႔ ဘုရင္႔ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ႀကီးမ်ား မို႔လို႔။ တစ္ခြန္းဆယ္ျပားမရလည္းထူးေပ်ာ္ပါတယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ထူးၾကတာေပါ႔။

ဒါေပသိကိုယ္ေရႊအဂၤလိပ္ႀကီးေတြက လူလည္က်သဗ်။ သူတို႔ဟာသူတို႔ ဥေရာပတိုက္မွာ ကေလကေခ် သူခိုးၾကမ္းပိုးလုပ္လာခဲ႔လည္း က်ဳပ္တို႔ ျမန္္မာျပည္ေရာက္ရင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းတန္း၀င္၊ ဆာတပ္ေခၚၿပီးဘုရားထူးရတယ္။ ျမန္မာလိုေျပာရင္ေတာင္ သခင္ႀကီး၊ မင္းႀကီး၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးက အဲသလို ေျပာရဆိုရတယ္။ပညာမတတ္လို႔ မသိတဲ႔သူအမ်ားစုကေတာ႔ ဟိုက ဘလယ္ဒီဖူး ဆိုရင္ေတာင္ ကိုယ္႔ဆဲမွန္းမွ မသိတာ။မနာတတ္ပါဘူး။ သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာပညာတတ္ေတြ ေပၚလာတဲ႔အခါမွာေတာ႔ (ျမန္မာထဲက သူတို႔ ခိုင္းေကာင္းတဲ႔သူတခ်ဳိ႕ကိုအဂၤလန္ေခၚၿပီး ဆာဘြဲ႔ေပးပလိုက္တာကိုး) “ၾကည့္စမ္းပါဦး။ ဒါ ငါတို႔ကို ဘိုေတြက သက္သက္ႏွိမ္ထားတာပဲ။သူတို႔ကို သခင္ေခၚရေအာင္ ငါတို႔က ကၽြန္ျဖစ္ေနတာ မွ မဟုတ္တာ။ ေနရာတကာ ကၽြန္စိတ္ေမြးေနလို႔မျဖစ္ေသးဘူး။ ကိုယ္႔စိတ္ဓါတ္ကို ျမင္႔ျမင္႔ထားၾကမွေတာ္မယ္။” လို႔ ေတြးမိတဲ႔အတြက္ ျမန္မာေတြလည္းကိုယ္႔နံမယ္ေရွ႕မွာ သခင္တပ္ၿပီး တို႔ဗမာအစည္းအရုံးႀကီး ေပၚလာခဲ႔ပါတယ္။ အဲသည္ေခတ္က သူတို႔ေၾကြးေၾကာ္တဲ႔ Slogan က “သခင္မ်ဳိးေဟ႔ တို႔ဗမာ” တဲ႔။ အမ်ဳိးသားေရး အသိအျမင္ေတြ ပြင္႔လင္းလာတဲ႔ရလာဒ္တစ္ခု ဆိုၾကပါစို႔။ ဒါေပမယ္႔ သည္ကေန႔ေခတ္မွာေတာ႔ ေသြးကြဲစကားေတြေၾကာင္႔ အမ်ဳိးသားေရးအားအင္ခ်ိနဲ႔လာခ်ိန္မွာအဲသည္စကားကို အထအနေကာက္ၿပီး “နင္တို႔က သခင္မ်ဳိးေဟ႔ တို႔ဗမာဆိုေတာ႔ ငါတို႔တိုင္းရင္းသားေတြကကၽြန္ေတြမို႔လို႔လား။” လို႔ ေမးစရာ ေျပာစရာ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါကေတာ႔ သက္သက္ ကန္႔လန္႔တိုက္တာပါ။အဲသည္ေခတ္ကေအာ္ခဲ႔တဲ႔ တို႔ဗမာဆိုတာ တိုင္းရင္းသားမပါဘူးလို႔ ဘယ္သူကေျပာလဲ။ သည္ေျမသည္ေရမွာအတူေမြးဖြားႀကီးျပင္းလာခဲ႔တဲ႔သူ အားလုံးပါတယ္။ “ေတာင္ေတာရယ္သာ” လို႔ဆိုတာဟာ “ေျမာက္ေတာကမသာဘူး” လို႔ ဆိုခ်င္တာမွ မဟုတ္တာ။ တကယ္တမ္း အေျပာထက္ လက္ေတြ႔က်တာေတြကို သုံးသပ္ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ႔သူတို႔ဘက္က အဲသလို ေတြးကုန္ၾကတာ အလြန္ေတာ႔ မဟုတ္ဘူး။ လက္ေတြ႔ဘ၀ ျဖတ္သန္းလာခဲ႔တဲ႔ သမိုင္းေၾကာင္းမွာညီလိုအကိုလို တန္းတူညီမွ် ဆက္ဆံခဲ႔ၾကသလားဆိုတာ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ၾကေပါ႔။

ကိုယ္တို႔ျမန္မာေတြ ကမာၻမေၾက ဆိုၾကတဲ႔အခါ “တို႔ဘိုးဘြား အေမြစစ္မို႔ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေပ” ဆိုတာ ပါပါတယ္။သည္ကေန႔သည္အခ်ိန္ ပထ၀ီစာအုပ္ထဲမွ ေျမပုံလွလွကေလး ဆြဲႏိုင္ဖို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံလို႔ ဧရိယာနယ္နိမိတ္သတ္မွတ္ခံရဖို႔ဆိုတာ တကယ္ကို တို႔ဘိုးတို႔ဘြားမ်ား ေပးအပ္သြားတဲ႔ အေမြအႏွစ္စစ္စစ္ ျဖစ္ပါတယ္။ရာဇ၀င္ သမိုင္းေၾကာင္းရွိခဲ႔လို႔ အစၥေရးေတြလိုလည္း ပါလက္စတိုင္းေတြဆီမွာ အရိုးေတြအသားေတြေတာင္လိုပုံေအာင္ဖို႔ၿပီး တိုက္မယူခဲ႔ရဘူး။ ဘဂၤါလီေတြလို ျဖစ္တည္မႈသက္ေသ ဘယ္ေနရာမွာမွရွာမရတဲ႔ အျဖစ္မ်ဳိးလည္း မရွိဘူး။ ဧရာ၀တီ၊ ခ်င္းတြင္း၊ စစ္ေတာင္း၊ သံလြင္ ျမစ္၀ွမ္းလြင္ျပင္ေတြကိုေရေ၀ေရလဲနဲ႔တကြ ပိုင္စိုးခဲ႔ၿပီး ေတာင္တန္းႀကီးေတြ အနားသပ္လို႔ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ထိေအာင္ျမန္မာျပည္ဖြား တိုင္းရင္းသားေတြ အေျခခ်ေနထိုင္ခဲ႔တယ္။ ယဥ္ေက်းမႈေတြ ထြန္းကားခဲ႔တယ္။ပေဒသရာဇ္မင္းဆက္ေတြ အုပ္စိုးခဲ႔တယ္။ ကိုလိုနီစံနစ္ႀကီးကို ေတာင္႔မခံနိုင္တဲ႔အခါ သူ႔ကၽြန္ဘ၀ကိုလည္းေရာက္ခဲ႔ရတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ႔ လြတ္လပ္ေရးကို မရအရ တိုက္ယူခဲ႔ရတယ္။

လြတ္လပ္ေရးရတဲ႔အခါသီဟတင္စိုး ကို ဇင္မာဦး နဲ႔ ေျပးဖက္ခိုင္းၿပီး ၿပီးပါၿပီ ဇာတ္သိမ္းလိုက္လို႔ မရဘူး။ဇာတ္လမ္းက အခုမွ စမွာ။ ႏိုင္ငံတစ္ခု ထူေထာင္ရေတာ႔မယ္ေလ။ State Building တဲ႔။ ဘယ္ေနရာကဘယ္ေနရာအထိ နယ္နိမိတ္သတ္မွတ္ၿပီး ဘယ္သူေတြက အုပ္ခ်ဳပ္မွာလဲ။ ႏိုင္ငံထူေထာင္ခ်င္ အစိုးရအဖြဲ႔ရွိရတယ္။ ဘယ္မလဲ အစိုးရ။ ေတာင္သူႀကီးမင္းေခတ္တုန္းကလို ရွင္ဘုရင္ လွံနဲ႔ထိုးလိုက္လို႔ထိုးတဲ႔လူ ရွင္ဘုရင္ ေျမွာက္လိုက္လို႔ မရဘူး။ အစိုးရအဖြဲ႔ဆိုတာ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ဖြဲ႔စည္းရတယ္။ မင္းတို႔နိုင္ငံကို ဘယ္လိုဖြဲ႔စည္းပုံမ်ဳိး နဲ႔ တည္ေဆာက္မွာလဲ။

အဲဒါေၾကာင္႔လြတ္လပ္ေရးလိုခ်င္တဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္္းတို႔က အေျခခံဥပေဒဆိုတာကို ေရးဆြဲခဲ႔ရတာေပါ႔။အဲသလို ေရးဆြဲတဲ႔အခါ လမ္းဆုံတစ္ခုကို ေရာက္လာခဲ႔ပါတယ္။ Union of Myanmar ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဆိုၿပီး ဗဟိုဦးစီး ခ်ဳပ္ကိုင္မႈနဲ႔ သြားတဲ႔ ပုံစံရယ္။ လြတ္လပ္ေသာျမန္္မာ႔ျပည္ေထာင္စုအဖြဲ႔အစည္း Federation of Burma ဆိုၿပီး ျပည္နယ္ေတြကို လြတ္လပ္ခြင္႔ေပးတဲ႔ ပုံစံရယ္။ သို႔ေသာ္လည္း အဲဒီအခ်ိန္က နိုင္ငံေတာ္တည္ေဆာက္ေရး State Buildingလိုပဲ အမ်ဳိးသားစည္းလုံးညီညြတ္မႈတည္ေဆာက္ေရး Nation Building ဆိုတာလည္း အေရးႀကီးလာတယ္။မင္းတို႔သီးသန္႔ ထူေထာင္လိုက္တဲ႔ ျမန္မာဆိုတာ ဘယ္လိုလူမ်ဳိးလဲ။ ဘယ္လိုစရိုက္လကၡဏာ ယဥ္ေက်းမႈဘာသာစကား ရွိသလဲ။ အစရွိတဲ႔ အမ်ဳိးသားေရးလကၡဏာ National Identity ဟာ ဘယ္လိုမ်ဳိးလဲ ဆိုတာထင္ထင္ရွားရွား ျပသဖို႔လည္း လိုလာပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ျမန္မာျပည္သည္ တို႔ျပည္၊ ျမန္မာစာသည္တို႔စာ၊ ျမန္မာစကားသည္ တို႔စကား၊ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ေၾကျငာရတယ္။ အဲသည္အခ်ိန္မွာ အဂၤလိပ္ကေတာင္တန္းသားေတြဆီသြားၿပီး “မင္းတို႔ကေရာ ျမန္မာေတြနဲ႔အတူတူ လြတ္လပ္ေရး လိုခ်င္တာ ဟုတ္လို႔လား။သူတို႔နဲ႔ မလိုက္ခ်င္ ငါတို႔နဲ႔ ေနခ်င္ေနခဲ႔ေလ။ ေနာက္ေအးေအးေဆးေဆးက်မွ ငါတို႔လည္း မင္းတို႔ကိုသီးျခားလြတ္လပ္ေရး ေပးမွာေပါ႔။” ဆိုတဲ႔ စကားမ်ဳိး ေျပာပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံထူေထာင္ဖို႔တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ မခြဲအတူ စည္းလုံးမႈ ယူရမယ္ ဆိုၿပီး ပင္လုံစာခ်ဳပ္ ဆိုတာ ေပၚလာေရာ။ခြဲထြက္ခ်င္လည္း ေနာက္မွ ကိုယ္႔ခ်င္းကိုယ္႔ခ်င္း ျပန္ညွိမယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ႔ အိမ္ဦးခန္းကဖုတ္ေကာင္အရင္ထုတ္ၾကဦးစို႔ရဲ႕ လို႔ စိတ္၀မ္းတူညီခဲ႔ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင္႔လည္း လြတ္လပ္ေရးကိုေတာ္ေတာ္ေစာေစာ ရခဲ႔တယ္။


ဒီလိုနဲ႔အခ်ဳပ္အျခာအာဏာဟာ ျမန္မာေတြလက္ထဲ ျပန္ေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။ သည္အခါမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလည္းမရွိေတာ႔ဘူး။ သူနဲ႔အတူ ကိုယ္က်ဳိးမဖက္ တိုင္းျပည္အတြက္ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ႔ ပညာတတ္၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြလည္းပါသြားတယ္။ က်န္တဲ႔သူေတြ မရွိဘူး မဟုတ္ပါဘူး။ ရွိပါတယ္။ မရွိတာက လက္ထဲေရာက္လာတဲ႔ အာဏာႀကီးကိုဘယ္ပုံဘယ္နည္း ခြဲေ၀ ခ်ဳပ္ကိုင္ၾကမတုန္း။ တစ္စုံတစ္ေယာက္ရဲ႕ လက္ထဲကို လုံးလုံးလ်ားလ်ားေရာက္မသြားေအာင္ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာကို ဘယ္လိုထိန္းၾကမတုန္းဆိုတဲ႔ Check and Balance မရွိတာလို႔ ထင္ပါရဲ႕။ အာဏာလုပြဲ၊ အကြဲအၿပဲ ဇာတ္လမ္းေတြ တားမရ ဆီးမရ ေပၚလာတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ႔ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးကို တပ္မေတာ္က ကယ္တင္ထားရတာ ၁၉၆၂ ကေန ၂၀၁၂ နီးနီးဆိုေတာ႔ ႏွစ္ ၅၀ တိုင္ခဲ႔ၿပီ။အေရးမႀကီးပါဘူး။ သူ႔ကၽြန္ခံရတာမွ မဟုတ္ပဲ။ ကိုယ္႔ကၽြန္ကိုယ္ဆက္ခံရတာ။ ဘာျဖစ္ေသးတုန္း။သူတို႔ဟာသူတို႔ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ခ်င္သလိုလုပ္၊ ကိုယ္ေတြ ထမင္းေလးနပ္မွန္ရင္ေတာ္ၿပီ။မေျပာနဲ႔ဆို မေျပာဘူး။ မၾကားနဲ႔ဆို မၾကားဘူး။ မၾကည့္နဲ႔ဆို မျမင္ဘူးေပါ႔။

ဒါေပမယ္႔အဲသလိုမ်ဳိး အတိုက္အခံ အထိန္းအကြပ္မရွိ အႀကြင္းမဲ႔ အာဏာနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔အခါ နတ္၀တ္ပုဆိုးတိမ္မီးခိုးနဲ႔ ဘုရင္ႀကီးလို ေျပာင္ေတာ္မူရုံမကလို႔ ျပဴေတာ္ေမာင္ႀကီးပဲ ျဖစ္ေနေန သူ႔အနားကမင္းႀကီးမ်ား ဘုရားကေတာ႔ ဘုန္းေတာ္ေၾကာင္႔ လုပ္ၿမဲလုပ္ဦးမွာပဲ။ ကိုယ္႔ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းေတာ႔ဘယ္သူမွ ဘာမွ မေျပာဘူးေပါ႔။ သူမ်ားနိုင္ငံကလူေတြက ေပတံႀကီးနဲ႔ ထုတ္တိုင္းၾကတဲ႔အခါ မဟာအရွက္ေတာ္ကြဲေတာ႔တယ္။(ေဒတာေတြကို တိုင္းတာပါေနာ္) အိုလံပစ္ကို အနားမသီႏိုင္ေပမယ္႔ ဖြံ႔ၿဖဳိးမႈေနာက္က်ဆုုံးႏိုင္ငံေတြထဲမွာျမန္မာက တံခြန္စိုက္လို႔ခ်ည့္ ေနေတာ႔တယ္။ မဟုတ္တမ္းတရားပါလို႔လည္း ျငင္းမရ။ ဓါတ္ပုံႀကီးနဲ႔ေတာင္ျပထားတယ္။ ျမန္မာေတြက ၁၉၀၀ ျပည့္ႏွစ္ေလာက္တုန္းက လွည္းယာဥ္ကေလးနဲ႔ သြားၾကပါတယ္တဲ႔။အခု ၂၀၁၀ မွာလည္း လွည္းယာဥ္ေလးနဲ႔ သြားၿမဲပါပဲတဲ႔။ ေအာင္မယ္ ဒင္းတို႔မသိလို႔။ ဗုဒၶ၀င္ဖြားေတာ္မူခန္းၿပီးေတာ႔သုေဒၶဒနမင္းႀကီး လယ္ထြန္မဂၤလာခင္းတဲ႔အခါ “ယမထာ ေရႊႀကိမ္လုံးရယ္ႏွင္႔ ထြန္တုံးကိုတဲ႔ေျခေတာ္တင္ ႏြားၾကန္စုံႏွင္” ဆိုတာေလ။ မယုံသြားၾကည့္။ အဲသည္ႏြားၾကန္စုံ ခုထိရွိတုန္း။ကိုယ္႔ဆီမွာ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္ေတြ ပိုေနလို႔ သူမ်ားႏိုင္ငံကိုေတာင္ ေရာင္းစားေနရပါတယ္ လို႔လူသိရွင္ၾကားေျပာသြားေတာ႔ ဟိုက “ပိုမွာေပါ႔။ ျမန္မာဆိုတာ ကမာၻမွာ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား အသုံးအနည္းဆုံးႏိုင္ငံထဲမွာပါတယ္ေလ။” တဲ႔။ အာလာဒင္ပြတ္တဲ႔ မီးခြက္ေတြ သူတို႔ သုံးေနၾကတုန္းဟာကို။ (ႏိုင္ငံရဲ႕၈၅% ဟာ လွ်ပ္စစ္မီး မရပါဘူးတဲ႔) ဒါဥပမာပဲ ရွိေသးတာ။ ႏိုင္ငံသားတစ္ဦးခ်င္း ပ်မ္းမွ်၀င္ေငြ၊ထုတ္ကုန္တန္ဖိုး၊ တိုင္းခ်င္တာနဲ႔တိုင္း၊ ကိုယ္႔ေနာက္မွာ ေဟတီ နဲ႔ ရ၀မ္ဒါပဲ က်န္ေတာ႔တယ္။(ဟြန္႔။ ငါသာ ခရိုနီ ျဖစ္လို႔ကေတာ႔ ဟိုတယ္ရ၀မ္ဒါေတြ တစ္ႏိုင္ငံလုံး ေလွ်ာက္ဖြင္႔ပစ္မယ္)

အဲလိုမ်ဳိးသူမ်ားေရွ႕မွာအရွက္ကြဲေပါင္းမ်ားတဲ႔အတြက္သည္တစ္ခါေတာ႔အေျပာင္းအလဲဟာ ျပည္သူေတြက ေတာင္းဆိုတာသက္သက္မဟုတ္ပဲ (သူ႔ခ်ည္းသက္သက္ဆို ဘယ္တုန္းက ဂရုစိုက္ဖူးလို႔လဲ) အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြ ကိုယ္တိုင္ကလိုလိုလားလား ေျပာင္းလဲဖို႔ ႀကိဳးစားလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ မျဖစ္မေန ဆိုတာလည္း ပါခ်င္ပါမွာေပါ႔။ဒီလိုနဲ႔ တပ္မေတာ္အစိုးရကေန အရပ္သားအစိုးရ (ေဘာင္းဘီခၽြတ္ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ပေစ) လက္ထဲကိုစံနစ္တက် အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးခဲ႔ပါသတဲ႔။

ေဟာသမိုင္းဘီးႀကီး တစ္ပါတ္လည္လာပါၿပီခင္ဗ်ာ။ State Building က ျပန္စၾကပါစို႔။ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒလား။ ဆယ္႔ငါးႏွစ္တိုင္တိုင္ အခ်ိန္ယူၿပီး ေရးဆြဲထားတာ။ ေညာင္ႏွစ္ပင္မွာေလ။သည့္ထက္ ေအးေဆးတာ ရွိဦးမလား။ ဒါေပမယ္႔ ဒါေပမယ္႔ေပါ႔ခင္ဗ်ာ။ ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္တည္တည္ေကာက္ညင္းမနပ္ေတာ႔ အရပ္ အျပစ္တင္ကာမွ တင္ေရာ။ အဲသဟာႀကီးက မနူးမနပ္နဲ႔မို႔ ထပ္ျပင္ဆင္စရာေတြရွိပါတယ္တဲ႔။ ဆြဲတုန္းကလည္း ဟုတ္ဘူးလား ငါ႔တူရယ္၊ ဟုတ္တာေပါ႔ ႀကီးေတာ္ရယ္ နဲ႔ ဆြဲခဲ႔ၾကတာပါပဲ။အခု ျပင္မယ္ဆိုလည္း ျပင္ေပါ႔။ သို႔ေပတဲ႔ ဘာေတြ ျပင္မလို႔မ်ားပါလိမ္႔လို႔ေတာ႔ စိတ္၀င္စားမိတာေပါ႔။ခၽြန္တဲ႔သူကလည္း ခၽြန္ရွာပါတယ္။ ရွင္ေစာပု နန္းတင္လို႔ရေအာင္ ျပင္မွာပါတဲ႔။ (တို႔ မယုံဘူး)ျပင္လက္စနဲ႔ေတာ႔ မထူးပါဘူးကြယ္။ ျပည္နယ္ျပည္မ အခြင္႔အေရးေလးေတြ မွ်သြားေအာင္Federalism ကေလးပါ ၀င္ေဆြးေႏြးၾကည့္ၾကရေအာင္ လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ထားသူေတြကလည္း တပုံႀကီးပါပဲ။ခြဲမထြက္နဲ႔ဆိုလည္း မထြက္ပါဘူး။ ဒါေပသိ ျမန္မာနဲ႔ တိုင္းရင္းသားေတြအၾကားမွာ ဘီလူးစည္းလူ႔စည္းတိတိပပ ရွိေစခ်င္လို႔။ အာဏာကို ဘယ္လိုခြဲၾကမတုန္း။ တာ၀န္ကို ဘယ္လိုခြဲၾကမတုန္း။ အရင္းအျမစ္နဲ႔သယံဇာတကို ဘယ္လိုခြဲၾကမတုန္း၊ ေငြေရးေၾကးေရးကို ဘယ္လို စီမံခန္႔ခြဲၾကမတုန္း တဲ႔။

တခါကခရီးသြားတစ္ေယာက္ဟာ ဗိုက္ဆာလြန္းလို႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းေပၚတက္ၿပီး ဆြမ္းက်န္ဟင္းက်န္ကေလးမ်ားေပးပါေကၽြးပါ ေတာင္းသတဲ႔။ အဆင္မေျပပါဘူး။ ဘုန္းႀကီးက တြင္တြင္ေခါင္းခါလို႔ ေခါင္းငိုက္စိုက္နဲ႔ေက်ာင္းေပၚကဆင္းလာရတယ္။ ေက်ာင္းေအာက္က ကိုရင္ႀကီးက ျမင္ေတာ႔

“ေရာ္။ဒကာ႔ႏွယ္။ ငါ႔ဘုန္းႀကီးအေၾကာင္းလည္း မသိပဲနဲ႔။ ငါျပမယ္။ လာလိုက္ခဲ႔။”
ဆိုေက်ာင္းေပၚ ျပန္ေခၚသြားသတဲ႔။ ေက်ာင္းေပၚမွာ ဘုန္းႀကီး ဦးခ်ၿပီး စပ္ျဖဲစပ္ျဖဲေနတဲ႔ကိုရင္႔ကို ဘုန္းႀကီးက

“ဟဲ႔ကိုရင္။ ဘာေတြ အူျမဴးေနသတုန္း။ ျပဳံးစိစိနဲ႔။”လို႔ေမးေတာ႔ ကိုရင္က

“မွန္လွပါ။တပည့္ေတာ္ အိပ္မက္မက္တယ္ဖ်ာ႔။ အိပ္မက္ထဲမွာ ဆရာေတာ္က ရွင္ဘုရင္ႀကီး ျဖစ္လို႔ဖ်ာ႔။”လို႔ ေလွ်ာက္သတဲ႔။ ဘုန္းႀကီးလည္း ျပဳံးၿဖီးၿဖီးလုပ္လို႔မွမဆုံးေသးဘူး။ ကိုရင္က

“အရွင္ဘုရားတိုင္းျပည္ႀကီးက က်ယ္လိုက္တာဖ်ာ႔။ တပည့္ေတာ္ကို ေက်ာက္ပန္းေတာင္း နယ္ကေလးတစ္နယ္ေလာက္အပိုင္စားေပးပါလားဖ်ာ႔။”

“ေဟ႔ေအးလကြာ။ကိုရင္႔ႏွယ္ ငါ ထန္းလ်က္ႀကိဳက္မွန္း သိလ်က္နဲ႔။ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းက ထန္းလ်က္ေပါသယ္ကြ။”

“ဒီလိုဆိုလည္းရွမ္းျပည္က သီေပါေလးျဖစ္ျဖစ္။”

“လုပ္ျပန္ၿပီ။သည္ကိုရင္။ ငါလက္ဘက္ႀကိဳက္တာ မင္း မသိဘူးလား။ ေပးႏိုင္ဘူးကြာ။”

“ေတာ္ပါၿပီဆရာေတာ္ရယ္။ ဒါျဖင္႔လည္း ဘာမွမထြက္တဲ႔ ပခုကၠဴသာ ေပးရစ္ပါေတာ႔။” လို႔လည္းဆိုေရာ ဘုန္းႀကီးလည္းႀကိမ္လုံးထဆြဲၿပီး

“တယ္လည္းအေတာင္းအရမ္းထူတဲ႔ ကိုရင္။ ပခုကၠဴမွာ ရွင္မေတာင္က သနပ္ခါး ထြက္တယ္လဟ။ ငါ႔မိဖုရားႀကီးသနပ္ခါးလိမ္းဖို႔ ထားရဦးမွာ။”ဆိုလိုက္ရိုက္ေတာ႔ ကိုရင္က ခရီးသြားတကာကို

“ကဲငါ႔ရွင္။ ျမင္ၿပီ မဟုတ္္လား။ ငါ႔ဆရာေတာ္က ငါ႔ဟာငါ အိပ္မက္ထဲမက္တဲ႔ဟာေတာင္ သူ႔ဆီေတာင္းရတဲ႔အစား မဟုတ္ဘူး။” လို႔ ေျပာသတဲ႔။

ကိုယ္႔လူတို႔လည္းလိုခ်င္သမွ် ေတာင္းခ်င္သပဆို ေတာင္းၾကည့္ၾကေပါ႔ဗ်ာ။ ကိုရင္ကေတာ႔ လစ္ၿပီ။ တာ႔တာ။

Author Name

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.