05/18/14


လူေတြဟာ တံေတြးကို ႏွေျမာတြန္႔တုိျခင္း မရွိဘဲ ေထြးထုတ္ တတ္ၾကပါတယ္။ တံေတြး ထုတ္လိုက္ရလို႔ ဘယ္သူကမွ ႏွေျမာတသ မျဖစ္ၾကပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ တံေတြးကို တပ္မက္ျခင္း မရွိလို႔ပါ။ ထို႔နည္းတူစြာ ပစၥည္းဥစၥာတုိ႔ကို ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲ လွဴဒါန္းရာမွာလည္း ထိုပစၥည္းဥစၥာကို တပ္မက္စိတ္ မရွိလို႔သာ ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲ လွဴဒါန္းႏုိင္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား အလွဴခံရရွိတဲ့ ပစၥည္းဥစၥာေတြ ဆုိတာလည္း ဒကာဒကာမေတြရဲ႕ တံေတြးေပါက္ေတြပါပဲ။ တံေတြးေပါက္နဲ႔တူတဲ့ ပစၥည္းဥစၥာ လာဘ္လာဘမ်ားကို ရရွိဖို႔အတြက္ တန္ခိုးျပၿပီး အဇာတသတ္ မင္းသားေလးကို စည္း႐ံုးသိမ္းသြင္းကာ အဇာတသတ္ မင္းသားေလး ေပးလွဴေနတဲ့ ဆြမ္းမ်ားကို အရွင္ေဒဝဒတ္ စားေသာက္ေနတာေၾကာင့္ “တံေတြးစားသူ” လို႔ ဘုရားရွင္က ေျပာဆုိလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အရွင္ေဒဝဒတ္ဟာ မင္းႏွင့္တကြေသာ ပရိသတ္အလယ္မွာ သူ႔ကုိ ဘုရားရွင္က “ေခဠာသက-တံေတြးစားသူ” လို႔ ေျပာဆို ခံလိုက္ရတာေၾကာင့္ ဘုရားရွင္အေပၚကို စိတ္အနာႀကီးနာၿပီး ဘုရားရွင္ေရွ႕က ထြက္ခြာသြားပါတယ္။ ဒါဟာ ဘုရားရွင္အေပၚကို ပထမဆံုးအႀကိမ္ ရန္ၿငိဳးဖြဲ႕လိုက္ျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းရင္း ျဖစ္ပါတယ္။

သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ ဘုရားရွင္က အရွင္ေဒဝဒတ္ကို ပကာသနီယကံ (သံဃာ့ေဘာင္မွ ၾကဥ္ဖယ္ထားျခင္း) ျပဳပါတယ္။ ပကာသနီယကံ ျပဳခံလိုက္ရတဲ့ အရွင္ေဒဝဒတ္ဟာ ယခုအခါ ရဟန္းေဂါတမသည္ ငါ့ကို ပယ္စြန္႔အပ္ၿပီ။ ငါသည္ ရဟန္းေဂါတမ၏ အက်ိဳးစီးပြားမဲ့ကို ျပဳက်င့္ေတာ့အံ့လို႔ ႀကံစည္စဥ္းစားၿပီး အဇာတသတ္ မင္းသားထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ကာ “မင္းသား၊ ေရွးအခါ၌ လူတုိ႔သည္ အသက္အလြန္ ရွည္ၾကကုန္၏။ ယခုအခါ၌မူကား အသက္ တိုေတာင္းၾကကုန္၏။ သင္မင္းသားသည္ ဘုရင္မျဖစ္မီ ကာလ၌ပင္ ေသဆံုးသြားႏုိင္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သင္မင္းသားသည္ ခမည္းေတာ္မင္းႀကီးကို သတ္၍ ဘုရင္လုပ္ေလာ့။ ငါသည္လည္း ဘုရားရွင္ကိုသတ္၍ ဘုရား ျပဳလုပ္ေပေတာ့အံ့” လို႔ ေျပာဆုိပါတယ္။ အဇာတသတ္ မင္းသားေလး ဘုရင္ျဖစ္တဲ့ အခါမွာ အရွင္ေဒဝဒတ္ဟာ အဇာတသတ္ ဘုရင္ထံမွ ေလးသည္ေက်ာ္တုိ႔ကို ေတာင္းယူ၍ ဘုရားရွင္ကို ေလးျဖင့္ ေခ်ာင္းပစ္ခတ္ လုပ္ႀကံျခင္း၊ ကိုယ္တုိင္ ေက်ာက္ေမာင္းဆင္၍ လုပ္ႀကံျခင္းတို႔ျဖင့္ ဘုရားရွင္ေသေအာင္ အားထုတ္ပါတယ္။

ေလးသည္ေက်ာ္မ်ား ေစလႊတ္၍ လုပ္ႀကံျခင္းနဲ႔ ေက်ာက္ေမာင္းဆင္၍ လုပ္ႀကံျခင္းကို ျပည္သူလူထုက မသိရွိၾကပါဘူး။ တတိယ အႀကိမ္ေျမာက္အျဖစ္ နာဠာဂီရိ ဆင္ၾကမ္းႀကီးကို ေစလႊတ္ၿပီး လုပ္ႀကံမွ ျပည္သူလူထုက အရွင္ေဒဝဒတ္ ဘုရားရွင္ကို လုပ္ႀကံ သတ္ျဖတ္ေနတာကို သိရွိသြားၿပီးေတာ့ “ဤမွ်ေလာက္ ယုတ္မာေသာသူကို ငါတုိ႔၏ မင္းႀကီးသည္ ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ေနပါတကား” လို႔ အုန္းအုန္းကြၽက္ကြၽက္ ေျပာဆုိၾကပါတယ္။ ျပည္သူလူထုရဲ႕ စကားသံကို ၾကားသိလိုက္ရတာေၾကာင့္ အဇာတသတ္ မင္းႀကီးဟာ အရွင္ေဒဝဒတ္ထံ ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း ပို႔လွဴေနက် ဆြမ္းအုပ္ငါးရာကို မပုိ႔လွဴဘဲ ရပ္ထားလိုက္ၿပီးေတာ့ အရွင္ေဒဝဒတ္ အထံလည္း သြားေရာက္ ဆည္းကပ္ ဖူးျမင္ျခင္းလည္း မျပဳေတာ့ပါဘူး။ အရွင္ေဒဝဒတ္ဟာ အဇာတသတ္ မင္းႀကီးက ဆြမ္းအုပ္မပို႔ ေတာ့တာေၾကာင့္ ဆြမ္းခံစားေပမယ့္ ျပည္သူလူထုက ဆြမ္းမေလာင္း ၾကတာေၾကာင့္ အသက္ေမြးဖုိ႔ ခက္ခဲလာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ တစ္မ်ိဳးလွည့္ႀကံ ျပန္ပါတယ္။

အရွင္ေဒဝဒတ္ဟာ မသြားေရာက္တာ ကာလအေတာ္ ၾကာေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ ဘုရားရွင္ဆီကို သြားေရာက္ၿပီးေတာ့ ၁။ ရဟန္းတုိ႔သည္ အသက္ထက္ဆံုး ေတာရေက်ာင္းမွာသာ ေနၾကရန္။ ၂။ ရဟန္းတုိ႔သည္ အသက္ထက္ဆံုး ပင့္ဖိတ္ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းအပ္ေသာ ဆြမ္းကိုမစားဘဲ (ဆြမ္းစားမလိုက္ဘဲ) ဆြမ္းခံ၍သာ စားေသာက္ရန္။ ၃။ ရဟန္းတုိ႔သည္ အသက္ထက္ဆံုး ဒကာ ဒကာမတုိ႔ ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းအပ္ေသာ သကၤန္းကို မဝတ္႐ံု မသံုးေဆာင္ၾကဘဲ လမ္းေဘး အမိႈက္ပံုတုိ႔၌ လူတုိ႔ စြန္႔ပစ္ထားအပ္ေသာ အဝတ္ပိုင္း အဝတ္စတုိ႔ကို ေကာက္ယူခ်ဳပ္စပ္ ထားအပ္ေသာ ပံ့သကူသကၤန္းကိုသာ ဝတ္႐ံုသံုးစြဲၾကရန္။ ၄။ ရဟန္းတုိ႔သည္ အသက္ထက္ဆံုး ေက်ာင္းအေဆာက္အအံုျဖင့္ မေနထုိင္ဘဲ သစ္ပင္ရင္း၌သာ ေနထိုင္ၾကရန္။ ၅။ ရဟန္းတုိ႔သည္ အသက္ထက္ဆံုး သက္သတ္လြတ္ စားသံုးၾကရန္ဟူေသာ စည္းကမ္းငါးခ်က္ သတ္မွတ္ေပးဖို႔ ဘုရားရွင္ကို ေတာင္းဆုိပါတယ္။

ဘုရားရွင္က “က်င့္သံုးလိုေသာ ရဟန္းတုိ႔ က်င့္သံုးပါေစ။ မက်င့္သံုးဘဲ ေနလိုက မက်င့္သံုးဘဲ ေနၾကပါေစ” လို႔ မိန္႔ၾကားေတာ္မူၿပီး အရွင္ေဒဝဒတ္ရဲ႕ ေတာင္းဆိုမႈကို ပယ္ခ်လိုက္ပါတယ္။ အရွင္ေဒဝဒတ္ဟာ အလြန္အင္မတန္မွကို ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္သြားၿပီးေတာ့ “သံသရာ ဝဋ္ဆင္းရဲ ထြက္ေျမာက္လိုသူမ်ား ငါ့ေနာက္သို႔ လိုက္ခဲ့ၾကကုန္ေလာ့” ဟု ေျပာဆုိကာ ဘုရားထံပါးမွ ဖယ္ခြာခဲ့ပါတယ္။ အရွင္ေဒဝဒတ္ရဲ႕စည္းကမ္းငါးခ်က္ကို ၾကားသိၾကရတဲ့ ရဟန္းျဖစ္ခါစ မလိမ္မိုးမလိမၼာ ရဟန္းငယ္ငါးရာက အရွင္ေဒဝဒတ္ေနာက္သို႔ လိုက္သြားၾကပါတယ္။

႐ုပ္ရည္အဆင္းကို ၾကည္ညိဳသူ သံုးပံုလွ်င္ ႏွစ္ပံုရွိ၏။ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမႈကို ၾကည္ညိဳသူ ငါးပံုလွ်င္ေလးပံု ရွိ၏။ ေခါင္းပါးေသာ အက်င့္ကို ၾကည္ညိဳသူ ဆယ္ပံုလွ်င္ ကိုးပံုရွိ၏။ အက်င့္သိကၡာကို ၾကည္ညိဳသူ တစ္သိန္းလွ်င္ တစ္ေယာက္မွ်သာ ရွိ၏ဆုိတဲ့ အခ်က္ကို အရွင္ေဒဝဒတ္က အသံုးျပဳလုိက္တဲ့ သေဘာပါပဲ။ သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ အဂၢသာဝကမ်ား ျဖစ္ေတာ္မူၾကတဲ့ အရွင္သာရိပုတၱရာ မေထရ္နဲ႔ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ မေထရ္တုိ႔က တရားေဟာၾကား ေပးတာေၾကာင့္ အရွင္ေဒဝဒတ္ေနာက္သို႔ လိုက္သြားတဲ့ ရဟန္းငယ္ငါးရာဟာ ေသာတာပန္ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ အမွားအမွန္ကို ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္နဲ႔ ေဝဖန္ပိုင္းျခား သြားႏုိင္ၿပီး အရွင္ေဒဝဒတ္ကို စြန္႔ပစ္ခဲ့ကာ ဘုရားရွင္ထံသို႔ ျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ အလိုေလာဘ ႀကီးမားလြန္းတဲ့ အရွင္ေဒဝဒတ္ဟာ “ငါ့မွာ ဘာမွမရွိေတာ့ဘူး” ဆုိတဲ့စိတ္နဲ႔ ေသြးပြက္ပြက္အန္ကာ ေနာက္ဆံုးမွာ ေျမမ်ိဳၿပီးေတာ့ အဝီစိငရဲသုိ႔ က်ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ ေလာဘကို အေတာမသတ္ႏုိင္ျခင္းရဲ႕ ရလဒ္ေတြပါပဲ။

ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္က ဘုန္းႀကီးခ႐ိုနီပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ယေန႔ေခတ္ ဘုန္းႀကီးခ႐ိုနီပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တူညီတဲ့အခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။ သူတုိ႔ေတြဟာ သူတုိ႔ေတြရဲ႕ အလိုေလာဘ အတြက္ဆုိရင္ ဘုရားရွင္ကို လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ျခင္း အပါအဝင္ ဘာကိုမဆို ျပဳလုပ္ဝံ့ၾကပါတယ္။ ဘုရားရွင္ ေထာင္ထားခဲ့တဲ့ သာသနာေတာ္ႀကီးကိုလည္း သူတုိ႔ကိုယ္ပိုင္ ပစၥည္းသဖြယ္ သြန္လိုသြန္ ေမွာက္လိုေမွာက္ ျပဳလုပ္ဖို႔ ဝန္မေလးၾကပါဘူး။ ေက်းဇူးရွင္ေတြ၊ တပည့္ေတြကိုလည္း ထိုးေကြၽးဖို႔ လက္မတြန္႔ပါဘူး။

တုိင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ိဳး ဆင္းရဲတြင္းထဲ နက္ခ်င္သေလာက္ နက္ေနပါေစ အေရးမစိုက္ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး တုိင္းျပည္တစ္ခုလံုး မီးဟုန္းဟုန္း ေတာက္ေနရင္ေတာင္မွ မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္ မခတ္ဘဲ ထုိင္ၾကည့္ေနၾကမယ့္ လူစားေတြပါ။ ဒါဟာ ေခတ္ေျပာင္းေပမယ့္ စိတ္ေနသေဘာ ထားမေျပာင္းဘဲ တူညီေနမယ့္ ဘုန္းႀကီးခရိုနီေတြရဲ႕ စိတ္ေန သေဘာထားေတြပါပဲ။

ဗုဒၶဘာသာဝင္ အမ်ိဳးသမီးေလးမ်ား ဘာသာျခားနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာအေပၚကို လံုးဝႀကီး အႏၲရာယ္ မျဖစ္ေစဘူးလို႔ေတာ့ မျငင္းပါဘူး။ သူ႔အတုိင္းအတာနဲ႔သူေတာ့ အႏၲရာယ္ ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သာသနာ့ဝန္စီး ရဟန္းဆုိး ရဟန္းယုတ္ျဖစ္တဲ့ ဘုန္းႀကီးခ႐ိုနီေတြ သာသနာ့ေဘာင္ အတြင္းမွာ မ်ားျပားလာျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အႏၱရာယ္နဲ႔ ယွဥ္လိုက္ရင္ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ အမ်ိဳးသမီးေလးေတြ ဘာသာျခားနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာအေပၚ သက္ေရာက္ေစတဲ့ အႏၱရာယ္က ပမႊားေလးသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုေျပာရတာလဲဆုိေတာ့ နိဒါနဝဂၢသံယုတ္ ပါဠိေတာ္ သဒၶမၼပဋိ႐ူပက သုတ္ေတာ္မွာ “သာသနာေတာ္ႀကီးဟာ သာသနာ့ဝန္စီး ရဟန္းဆိုး ရဟန္းယုတ္ေတြေၾကာင့္သာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားရမယ္” လို႔ ဘုရားရွင္က အတိအလင္း ေဟာၾကားထား ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ယေန႔အခ်ိန္အခါမွာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႀကီးကို သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း စင္စင္ၾကယ္ၾကယ္နဲ႔ အသက္ရွည္ေစခ်င္တဲ့သူတုိင္း မျဖစ္မေန လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ အလုပ္ကေတာ့ သာသနာ့ဝန္စီး ျဖစ္တဲ့ ဘုန္းႀကီးခ႐ိုနီမ်ား၊ စီးပြားေရး ဘုန္းႀကီးမ်ား၊ ေမြးျမဴေရး ဘုန္းႀကီးမ်ားကို သုတ္သင္ သန္႔ရွင္းျခင္း အလုပ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပဥၥမအႀကိမ္ေျမာက္ ဂိုဏ္းေပါင္းစံု သံဃာ့အစည္းအေဝးႀကီးကို တက္ေရာက္ခြင့္ ရွိေတာ္မူၾကတဲ့ ဂုိဏ္းေခါင္းေဆာင္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးမ်ားအေနနဲ႔ သာသနာ့ အႏၱရာယ္ျဖစ္တဲ့၊ သာသနာေတာ္ႀကီးကို အသက္တုိေအာင္ လုပ္ေနတဲ့ ဘုန္းႀကီးခ႐ိုနီမ်ား၊ စီးပြားေရး ဘုန္းႀကီးမ်ား၊ ေမြးျမဴေရး ဘုန္းႀကီးမ်ားကို သုတ္သင္ သန္႔ရွင္းႏိုင္ေစရန္ အတြက္ အစည္းအေဝးႀကီး က်င္းပတဲ့အခါမွာ အဆိုတင္သြင္း၍ ေဆြးေႏြးေပးေတာ္မူၾကပါလို႔ အေလးအနက္ တိုက္တြန္း ေတာင္းပန္ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္ ဘုရား။
http://thevoicemyanmar.com


ကိုရင္ေတြ စာေမးပြဲၿပီးလို႔ ေအာင္စာရင္းေတြ ထြက္တ့ဲအခါမွာ စာေအာင္ပြဲ အခမ္းအနား က်င္းပၿပီး စာေမးပြဲေအာင္ ကိုရင္ေတြကို ဆုေပးဖို႔ဆုိၿပီး ဒကာ ဒကာမေတြဆီကို အလွဴခံျပန္ပါတယ္။ ဒကာ ဒကာမေတြ လွဴတဲ့အတုိင္း ဆုိရင္ စာေအာင္ကိုရင္ တစ္ပါးကို သံုးသိန္းေက်ာ္ေလာက္ ရရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုရင္တစ္ပါးကို ငါးေထာင္ေလာက္ပဲ ေပးၿပီး က်န္တာကို သူတုိ႔ ႏွစ္ပါးက ခြဲေဝၿပီး ယူၾကပါတယ္။ ကိုရင္ေတြ အသက္ တစ္ဆယ့္ခုနစ္ႏွစ္ တစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ေလာက္ ရွိလာရင္ သူတုိ႔ႏွစ္ပါးကို ခံတန္တန္ လုပ္လာမွာမုိ႔ ပဲခူးက စာသင္တုိက္ႀကီးကို ပို႔ေပးလိုက္ပါတယ္။

အဲဒီလို ေမြးျမဴေရး လုပ္စားၾကတာ အခုဆုိရင္ တစ္ပါးကို လံုးခ်င္းတုိက္ ႏွစ္လံုးစီေလာက္ ပိုင္ဆုိင္ေနၾကၿပီ ျဖစ္တယ္လို႔ အဲဒီေက်ာင္းမွာေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ရဟန္းတစ္ပါးက မိမိသူ႔ဆီ အလည္သြားတုန္းက ေျပာျပလိုက္ပါတယ္။ မိမိသူငယ္ခ်င္း ရဟန္းကိုေတာင္မွ စီးပြားေရးဘုန္းႀကီး ႏွစ္ပါးလံုး မလြန္ဆန္ဝံ့တဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးက “ငါ့တပည့္ေလးကို ရန္ကုန္မွာ သင္တန္းတက္ေနတုန္း မင္းတုိ႔ေက်ာင္းမွာ ေနခြင့္ေပးလိုက္ပါ” လို႔ ေျပာၾကားတာေၾကာင့္ မထားခ်င္ဘဲ ထားရတာပါ။ သူတုိ႔ႏွစ္ပါး အေၾကာင္းကို မိမိသူငယ္ခ်င္းက ေျခေျချမစ္ျမစ္ သိရွိသြားတာေၾကာင့္ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာၿပီး သူငယ္ခ်င္းကို ေက်ာင္းကေန ႏွင္ထုတ္ပစ္လိုက္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ေတာရြာမွ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား အေနနဲ႔လည္း မိမိတုိ႔တပည့္ ကိုရင္ေလးေတြကို ၿမိဳ႕က စာသင္တုိက္မ်ားကို စာသင္ဖို႔ ေစလႊတ္တဲ့အခါမွာ အမွန္တကယ္ သာသနာ့ တာဝန္ကို ေက်ပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ စာသင္တုိက္ ဟုတ္မဟုတ္ ဆုိတာ ေလ့လာစိစစ္ၿပီးမွ ပုိ႔သေပးသင့္ပါတယ္။ ပုဂၢိဳလ္ေရး ရင္းႏွီးမႈနဲ႔ မေလ့လာ မစူးစမ္းဘဲ ပို႔မေပးသင့္ပါဘူး။

သာသနာ့ ဝန္စီးမ်ား ျဖစ္ၾကတဲ့ ခ႐ိုနီဘုန္းႀကီး စီးပြားေရးဘုန္းႀကီးေတြ အေၾကာင္းကို သိသေလာက္သာ ေျပာျပေရးျပရမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ မဟာျဗေဟၼ လွ်ာကုေဋျဖင့္ ႏွစ္လအသေခ်ၤ ၾကာသည့္တိုင္ေအာင္ ေျပာလုိ႔လည္း ကုန္ဆံုးႏုိင္မယ္ မထင္ပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဘုန္းႀကီးခ႐ိုနီ ဆုိတာကလည္း အခုေခတ္က်မွ ေပၚေပါက္လာတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိေတာ္မူစဥ္ ကာလတုန္းကတည္းက ရွိေနခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္မွာ ရွိခဲ့တဲ့ ဘုန္းႀကီးခ႐ိုနီ တခ်ိဳ႕ထဲက ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ ဘုန္းႀကီး ခ႐ိုနီတစ္ပါး အေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

ဘုရားအေလာင္းေတာ္ သိဒၶတၳမင္းသားေလးကို ေကာ႑ည အမွဴးရွိေသာ ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ား လကၡဏာေတာ္ကို ဖတ္စဥ္အခါတုန္းက ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ ရွစ္ေသာင္းတုိ႔ဟာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ မင္းသား စၾကဝေတးမင္းပဲျဖစ္ျဖစ္ သဗၺညဳဘုရားပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္အိမ္လွ်င္ သာကီဝင္ မင္းသား တစ္ေယာက္ကို အေလာင္းေတာ္ မင္းသားရဲ႕ အၿခံအရံအျဖစ္ ေပးၾကကုန္အံ့လုိ႔ သုေဒၶါဓန မင္းႀကီးထံမွာ ဝန္ခံကတိျပဳ စကား ေျပာၾကားၾကပါတယ္။ ေနာင္အခါ အေလာင္းေတာ္မင္းသား သဗၺညဳဘုရား ျဖစ္ေတာ္မူတဲ့အခါမွာ ခံဝန္ ကတိစကား အတုိင္းပဲ မိမိတုိ႔ရဲ႕ သားမ်ားကို ရဟန္းျပဳေစ၍ ဘုရားရွင္အထံေတာ္ကို ပို႔ၾကပါ တယ္။ သုေဒၶါဓနမင္းႀကီးကို ေလွ်ာက္ထားတဲ့ ခံဝန္ ကတိစကား အတုိင္းဆုိရင္ သာကီဝင္မင္းသား ရဟန္းေပါင္း ရွစ္ေသာင္းတိတိ ရွိရမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ မင္းသား ေျခာက္ေယာက္က ရဟန္းမျပဳေသးဘဲ ေနတာေၾကာင့္ သာကီဝင္မင္းသား ရဟန္းရွစ္ေသာင္း ျပည့္ဖို႔ ရဟန္းေျခာက္ပါး လိုေနပါတယ္။

ရဟန္းမျပဳၾကေသးတဲ့ မင္းသားမ်ားကေတာ့ ၁။ ဘဒၵိယမင္းသား ၂။ အႏု႐ုဒၶါမင္းသား ၃။ အာနႏၵာမင္းသား ၄။ ဘဂုမင္းသား ၅။ ကိမိလမင္းသား ၆။ ေဒဝဒတၱ မင္းသားတို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမင္းသား ေျခာက္ေယာက္ ရဟန္းမျပဳၾကေသးဘဲ ေနတာကို ေတြ႔ျမင္ၾကရတဲ့ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္တုိ႔က “ဒီမင္းသား ေျခာက္ေယာက္ဟာ ရဟန္းျပဳၿပီး ဘုရားရွင္ရဲ႕အထံမွာ အၿခံအရံအျဖစ္ မေနၾကဘူး။ ဒီမင္းသားေတြဟာ ဘုရားရွင္နဲ႔ ေဆြမ်ိဳးမေတာ္ၾကဘူး ထင္ပါရဲ႕” စသျဖင့္ ကဲ့ရဲ႕ အတင္းဆိုစကား ေျပာၾကားၾကတာေၾကာင့္ မင္းသား ေျခာက္ေယာက္လံုး ဥပါလိ အမည္ရွိတဲ့ ဆတၱာသည္နဲ႔အတူ ဘုရားရွင္ထံ သြားေရာက္ၿပီး ရဟန္းျပဳၾကပါတယ္။

သာသနာေတာ္ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ ထံုးစံက ရဟန္းအရင္ျဖစ္တဲ့သူကို ေနာက္မွ ရဟန္းျဖစ္တဲ့သူက အ႐ိုအေသ ျပဳရပါတယ္။ မိမိထက္ တစ္စကၠန္႔မွ် ေစာၿပီး ရဟန္းျဖစ္ရင္ေတာင္မွ အ႐ိုအေသ ျပဳရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မင္းသား ေျခာက္ေယာက္ဟာ မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ဆုိတဲ့ ဇာတိမာန္ကို ႏွိမ့္ခ်တဲ့ အေနနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ ကြၽန္ျဖစ္တဲ့ ဥပါလိဆတၱာသည္ကို အရင္ရဟန္းျပဳေစၿပီးမွ မင္းသား ေျခာက္ေယာက္က ရဟန္းျပဳၾကပါတယ္။ မင္းသား ေျခာက္ေယာက္ဟာ လူ႔ဘဝက မင္းသား ဆုိေပမယ့္ ကြၽန္ျဖစ္တဲ့ ဥပါလိက သူတုိ႔အရင္ ရဟန္းျဖစ္တာေၾကာင့္ ဥပါလိနဲ႔ ေတြ႔တုိင္း သူတုိ႔ကပဲ ရွိခုိးကန္ေတာ့၍ အ႐ိုအေသ ျပဳၾကရပါတယ္။ အံ့ခ်ီးေလာက္တဲ့ မင္းသားေတြပါပဲ။ ေနာင္အခါမွာ အရွင္ဥပါလိမေထရ္၊ အရွင္ဘဒၵိယမေထရ္၊ အရွင္ကိမလမေထရ္၊ အရွင္ဘဂုမေထရ္၊ အရွင္အႏု႐ုဒၶါမေထရ္တုိ႔ဟာ ရဟႏၲာမ်ား ျဖစ္သြားၾကၿပီး အရွင္အာနႏၵာမေထရ္ကေတာ့ ေသာတာပန္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ အရွင္ေဒဝဒတၱ မေထရ္ကေတာ့ ပုထုဇဥ္ဘဝနဲ႔ပဲ စ်ာန္အဘိညာဥ္ေတြကို ရရွိပါတယ္။

ေနာင္အခါ ေကာသမၺီျပည္မွာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား သီတင္းသံုးေနေတာ္မူစဥ္မွာ ေက်ာင္းေတာ္ကို လာေရာက္ၾကတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြဟာ “ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ဘယ္မွာ သီတင္းသံုးေနပါသလဲ။ အရွင္သာရိပုတၱရာ ဘယ္မွာ သီတင္းသံုးေနပါသလဲ။ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ ဘယ္မွာ သီတင္းသံုးေနပါသလဲ။ အရွင္ဘဒၵိယ၊ အရွင္ကိမိလ၊ အရွင္ဘဂု အရွင္အႏု႐ုဒၶါ၊ အရွင္အာနႏၵာတုိ႔ေကာ ဘယ္မွာ သီတင္းသံုးေနၾကပါသလဲ” စသျဖင့္ ရဟန္းငယ္ေတြကို ေမးျမန္း စံုစမ္းၾကေပမယ့္ “အရွင္ေဒဝဒတ္ ဘယ္မွာ သီတင္းသံုးေနပါသလဲ” လိ႔ု တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ် မေမးျမန္း မစံုစမ္းၾကပါဘူး။ အရွင္ေဒဝဒတ္ သီတင္းသံုးရာကို တကူးတက သြားေရာက္ လွဴဒါန္းျခင္းလည္း မျပဳၾကပါဘူး။

ထိုအခါမွာ “ဤသူတုိ႔သည္ ငါနဲ႔အတူတကြ ရဟန္းျပဳသူမ်ား ျဖစ္ၾကကုန္၏။ သူတု႔ိသည္လည္း မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္မွ ရဟန္းျပဳခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္၏။ ငါသည္လည္း မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္မွ ရဟန္းျပဳခဲ့သူ ျဖစ္၏။ သုိ႔ေသာ္ ငါ့ကိုကား ဘယ္သူကမွ ေမးျမန္းစံုစမ္းျခင္း၊ လာေရာက္လွဴဒါန္းျခင္း မျပဳၾက။ သူတုိ႔ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားသေလာက္ ငါ့ကိုကား ဘယ္သူမွ မသိၾက။ ငါသည္ သူတုိ႔နဲ႔ တန္းတူရည္တူ ျဖစ္ေအာင္၊ လာဘ္လာဘ ေပါမ်ားေအာင္ အဘယ္ကဲ့သုိ႔ ျပဳလုပ္ရပါအံ့နည္း။ ဗိမၺိသာရ မင္းႀကီးသည္လည္း ေသာတာပန္ ျဖစ္၏။ ေကာသလမင္းႀကီးသည္လည္း ဘုရားရွင္ႏွင့္ အလြန္အကြၽမ္းတဝင္ ရွိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ငါသည္ ထိုမင္း ႏွစ္ပါးအား ဆြဲေဆာင္စည္း႐ံုး၍ သိမ္းသြင္းျခင္းငွာ မျဖစ္ႏိုင္။ အဇာတသတ္ မင္းသားေလးသည္ကား ငယ္ရြယ္သူ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာသူအား လူဆုိးျဖစ္မည္၊ လူေကာင္းျဖစ္မည္ဟု မခြဲျခားႏုိင္ေသး။ ငါသည္ အဇာတသတ္ မင္းသားေလးကို ဆြဲေဆာင္ သိမ္းသြင္းေပေတာ့အံ့” လို႔ မာနနဲ႔ ယွဥ္ေသာ အလိုေလာဘျဖင့္ ႀကံစည္ စဥ္းစားပါတယ္။

အရွင္ေဒဝဒတ္ဟာ သူရဲ႕ ႀကံစည္ စဥ္းစားမႈကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရန္အတြက္ ေကာသမၺီျပည္ကေန ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ရွိ အဇာတသတ္ မင္းငယ္ေလးရဲ႕ အိပ္ခန္းထဲသုိ႔ အဘိညာဥ္တန္ခိုးရဲ႕ စြမ္းအားကို အသံုးျပဳ၍ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ သြားေရာက္ပါတယ္။ အဇာတသတ္ မင္းသားရဲ႕ အပါးထံကို သြားေရာက္တဲ့အခါမွာ ရဟန္းအသြင္နဲ႔ မသြားေရာက္ဘဲ မိမိကိုယ္ကို လုလင္ငယ္ တစ္ေယာက္အသြင္ ဖန္းဆင္ကာ အလြန္အင္မတန္ အဆိပ္ျပင္းထန္ေသာ ေႁမြေလးေကာင္ကို လက္ေျခတု႔ိ၌ ရစ္ပတ္ေနေစ၍ လည္းေကာင္း၊ ေႁမြတစ္ေကာင္ကို ဆြဲႀကိဳးကဲ့သုိ႔ လည္ပင္းမွာ ရစ္ပတ္ေနေစ၍ လည္းေကာင္း၊ တစ္ေကာင္ကို ဦးေခါင္းေပၚ၌ ကရြတ္ေခြကဲ့သို႔ တင္ထား၍ လည္းေကာင္း၊ တစ္ေကာင္ကို ပခံုးေပၚ၌ ေနေစ၍ လည္းေကာင္း မိမိကိုယ္ကိုယ္ ေႁမြတုိ႔ျဖင့္ တန္ဆာဆင္ကာ အဇာတသတ္ မင္းသားငယ္ေလးရဲ႕ ရင္ခြင္ထဲကို သက္ဆင္းလိုက္ပါတယ္။

အဇာတသတ္ မင္းသားငယ္ေလးက ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႔နဲ႔ “သင္ဘယ္သူလဲ” လို႔ ေမးျမန္းတဲ့အခါမွာ “ငါ ေဒဝဒတၱရဟန္း ျဖစ္တယ္” လုိ႔ ေျဖၾကားၿပီးေတာ့ ဒုကုဋ္သပိတ္သကၤန္း ပရိကၡရာ စံုလင္စြာျဖင့္ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ ရဟန္းအသြင္ကို ျပန္လည္ ဖန္ဆင္းျပလိုက္ပါတယ္။ ထူးထူးဆန္းဆန္းေသာ တန္ခိုးျပသမႈကို ျမင္ေတြ႔လိုက္ရတဲ့ အဇာတသတ္ မင္းသားငယ္ေလးဟာ အရွင္ေဒဝဒတ္ကို အလြန္အကဲ ၾကည္ညိဳသြားၿပီး ေန႔စဥ္ေန႔စဥ္ ဆြမ္းအုပ္ငါးရာ ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းပါတယ္။ အရွင္ေဒဝဒတ္ဟာ ဆြမ္းအုပ္ငါးရာ ေန႔စဥ္ရရွိျခင္း ဟူေသာ-လာဘကို သာမက အ႐ုိအေသ ျပဳခံရျခင္း ဟူေသာ-သကၠာရ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားျခင္း ဟူေသာ-သိေလာကကိုပါ ထပ္မံလိုလား ျပန္တာေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ေနရာကိုပါ ရယူလိုတဲ့ ေလာဘ ျဖစ္ေပၚပါတယ္။ အဲဒီလို ေလာဘစိတ္ ျဖစ္တာနဲ႔ တစ္ၿပိဳက္နက္ အရွင္ေဒဝဒတ္ရဲ႕ စ်ာန္အဘိညာဥ္ တန္ခိုးေတြက ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေတာ့တယ္။

အရွင္ေဒဝဒတ္ဟာ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္းေတာ္မွာ မင္းႏွင့္တကြေသာ ပရိသတ္တုိ႔အား တရားေရေအး အၿမိဳက္ေဆး တုိက္ေကြၽးေနေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္ထံ သြားေရာက္ၿပီး “ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ယခုအခါ အိုမင္းႀကီးရင့္ေသာ အရြယ္သို႔ ေရာက္ခဲ့ပါၿပီ။ ဖလသမာပတ္ ခ်မ္းသာကို ခံစား၍ ေၾကာင့္ၾကမဲ့ ေနေတာ္မူပါ။ တပည့္ေတာ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ကိုယ္စား ရဟန္းအေပါင္းအား အႀကီးအမွဴးလုပ္၍ အုပ္ခ်ဳပ္ပါအံ့။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ တပည့္ေတာ္အား အာဏာလႊဲေျပာင္း၍ ေပးေတာ္မူပါ” လို႔ ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။ “သင့္လို သူတစ္ပါးတုိ႔ ေထြးပစ္ထားေသာ တံေတြးကို စားသူအား ရဟန္းပရိသတ္၏ အႀကီးအမွဴး အုပ္ခ်ဳပ္သူ ေနရာကို မေပးႏုိင္” လို႔ ဘုရားရွင္က မိန္႔ၾကားေတာ္မူကာ အရွင္ေဒဝဒတ္ရဲ႕ ကမ္းလွမ္းခ်က္ကို ျငင္းပယ္လိုက္ပါတယ္။
http://thevoicemyanmar.com

ကၽြန္မတို႔က ေရြးေကာက္ပြဲေအာင္ျမင္ေရးထက္၊ ဒီမိုကေရစီေအာင္ျမင္ေရးကို အဓိကထားေနတာပါ ။ ”

“ ဒီဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒဟာ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းကို
သြားေနတယ္ဆိုတာ ျပည္သူကို မုသားေျပာတာပဲလို႔ ကၽြန္မ
ယုံၾကည္ပါတယ္။ ”

“ အသက္ ၁၈ ႏွစ္မျပည့္ေသးတဲ့ သူေတြကလဲလက္မွတ္ထိုးလို႔မရေပမယ့္ စာေရးလို႔ရပါတယ္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကၽြန္မတို႔ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကၽြန္မတို႔အနာဂါတ္အတြက္ဒီအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ေပးပါလို႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကၽြန္မတို႔က ေတာင္းဆိုပါတယ္လို႔စာေရးၿပီးေတာင္းဆိုနိုင္ပါတယ္ ။ ”

“ အခုလိုလူထုအစည္းအေဝးပြဲေတြလုပ္ေတာ့ကြၽန္မကို စြပ္စြဲၾကတယ္ ...။
ျပည္သူ႔အားကိုးနဲ႔လုပ္ေနတာတဲ့ ...ကြၽန္မကျပည္သူ႔အားမကိုးလို႔ ဘယ္သူ႔အားကိုးရမွာလဲ...။
ကြၽန္မမွာ အားကိုးစရာ ပိုက္ဆံလည္း မရွိဘူး၊
အားကိုးစရာ လက္နက္လည္း မရွိဘူး၊
အားကိုးစရာ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒလည္းမရွိဘူး။ ”

- ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
(ေအာင္ပင္လယ္ကြင္း၊ မႏၱေလး (၉ နာရီ ၄၀ မိနစ္)
မႏၱေလးတိုင္း ေအာင္ပင္လယ္ကြင္းတြင္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာျပင္ဆင္ေရး လူထုေဟာေျပာပြဲကို ေမလ ၁၈ ရက္ ယေန႔နံနက္ ၈နာရီ စ၀ မိတနစ္ကက်င္းပရာ အထက္ျမန္မာျပည္ရွိ ျပည္နယ္တိုင္းမွ ျပည္သူလူထုႏွင့္ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အဖြဲ႕၀င္မ်ား၊မႏၱေလးတိုင္းရွိျပည္သူလူထုႏွင့္ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အဖြဲ႕၀င္မ်ား သံုးသိန္းေက်ာ္တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။

အခမ္းအနားကို ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ဖိတ္ၾကားထားေသာဧည့္သည္ေတာ္မ်ားလည္းတက္ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီး ပထမဦးဆုံး အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဗဟိုအလုပ္မႈေဆာင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦး၀င္းျမင့္မွ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ျပင္ဆင္သင့္သည္မ်ားကိုေဟာေျပာၿပီးေနာက္ လူထုေခါင္းေဆာင္းေဒါေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏွင့္ ၈၈ ေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းကိုႏိုင္ တို႔မွ တက္ေရာက္လာေသာျပည္သူလူထုအား မိန္႔ခြန္းေဟာေျပာခဲ့ၾကၿပီး ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒါက္တာေဇာ္ျမင့္ေမာင္မွ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးလူထုေဟာ္ေျပာပြဲ လက္မွတ္ေရးမႈႏွင့္ပါတ္သက္ၿပီး ရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ့ၿပီး အခမ္းအနားကို နံနက္ ၁၁ နာရီတြင္ရပ္နားခဲသည္။
National League for Democracy

“ အရိပ္ကိုလိုခ်င္ရင္ ေနပူက ေစာင့္ရသလို ငါတို႔ ဒီလို
ကုိယ့္ကိုယ္ကို ေနပူလွမ္းခံၿပီးေတာ့ ငါတို႔ရဲ႕ သေဘာ
ထားေတြ ေဖာ္ထုတ္ျပသတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယုံၾကည္
ပါတယ္။ ”

“ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူထုဟာလိုအပ္ရင္ စည္းကမ္းရွိမႈေရာ၊
အရည္အေသြး ျမင့္မားမႈေရာ ျပႏိုင္ပါတယ္ ။ ”

“ ဘယ္ႏွစ္ရာခိုင္ႏႈန္း ေထာက္ခံခဲ့တယ္လို႔ ဘယ္လိုပဲ
မ်က္စိမွိတ္ၿပီးဆိုဆို ဒီကေန႔ ေအာင္ပင္လယ္ကြင္းထဲမွာ
လူထုႀကီးက သက္ေသျပလိုက္တာကေတာ့ သေဘာ
မတူဘူးလို႔ ဆိုတယ္။”

“ ျပည္သူလိုလားရင္ ဆက္လုပ္ ျပည္သူမလိုလားရင္
ဘယ္စာအုပ္ျဖစ္ျဖစ္ ဆြဲဆုတ္လို႔ရပါၿပီ။”

“ လက္ကမ္းရင္ ႀကိဳၿပီးသားပါ ဒီမိုကေရစီလက္စစ္စစ္ျဖစ္ဖို႔
လိုပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီလက္အိတ္စြပ္ထားလို႔ေတာ့
မရပါဘူး။ ”

- မင္းကိုႏိုင္
(ေအာင္ပင္လယ္ကြင္း၊ မႏၱေလး (၉ နာရီ ၁၄ မိနစ္)

လူထုဆက္ဆံေရးဌာန
( ၈၈မ်ဳိးဆက္-ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ပြင့္လင္းလူ႔အဖြဲ႕အစည္း)



ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဗိုလ္စိန္မွန္အားကစားကြင္းတြင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္နွင့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ပြင့္လင္းလူ႔အဖြဲ႕အစည္းတို႔ ပူးေပါင္းက်င္းပသည့္ "၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရး လူထုေဟာေျပာပြဲ"

ကာခ်ဳပ္က ဆႏၵမဲရဲ႕ ၂၅% ကုိ တစ္ေယာက္တည္း ေမာင္ပုိင္စီးထားတဲ့အျပင္ ..... တပ္မေတာ္သားမ်ားကလည္း ျပည္သူနဲ႔ အတူ မဲထည့္ျပန္ေသးတဲ့ႏွစ္သီးစားအေျခခံဥပေဒ

.ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူဦးေရး သန္း ၅၀ ရွိတယ္ ထားဗ်ာ။ .. အဲဒီ ထဲမွာ ၁၅ သန္းက မဲမေပးႏိုင္တဲ့ ကေလးသူငယ္ေတြ၊ ဘုန္းၾကီးေတြေပါ့။ ၃၅ သန္းက မဲေပးလို႔ရတယ္။

အဲဒီ လူဦးေရမွာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ အေယာက္ ၁၀၀၀ ကို ေရြးတယ္ ထားဗ်ာ။ ဒါဆို လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ တစ္ေယာက္ကို လူေပါင္း ၃ ေသာင္း ၅ ေထာင္ကေန ေရြးရတာ။

လူ ၃ ေသာင္း ၅ ေထာင္ကို ကိုယ္စားလွယ္ တစ္ေယာက္ႏႈန္း။

တမတ္သားဆိုရင္ ၃၅၀၀ x ၂၅၀ = ၈၇၅၀၀၀၀ ... မဲေပါင္း ၈ သန္း ၇သိန္း ၅ ေသာင္း စာနဲ႔ ညီမွ်တယ္။

အဲဒီ မဲေပါင္း ၈သန္းေက်ာ္ကို ... ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ တစ္ေယာက္တည္းက မဲေပးေနတာ။

လူတစ္ေယာက္ .. မဲတျပား ဆိုတဲ့ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ခ်ိဳးေဖါက္ေနတာ။

(ကိုထုုိက္)

Author Name

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.